Рӯзами сияҳ аз партави он чашм сиёҳ аст

روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

Каз чини ҷабини силсилаи ҷунбон нигоҳ аст

کز چین جبین سلسله جنبان نگاه است

Хамёзаи гули вақти саҳар бесабабӣ нест

خمیازه گل وقت سحر بی سببی نیست

Ғифлат накунам , дар хами он тараф кулоҳ аст

غفلت نکنم، در خم آن طرف کلاه است

Бар доғи сияҳи рӯзии ушшоқ бибахшоӣ

بر داغ سیه روزی عشاق ببخشای

Шукронаи он рӯ ки вале неъмат моҳ аст

شکرانه آن رو که ولی نعمت ماه است

Ғурбат мапасндед ки афтид ба зиндон

غربت مپسندید که افتید به زندان

Беруни зи ватан по магузоред ки чоҳ аст

بیرون ز وطن پا مگذارید که چاه است

Ҳар чанд ки аз зулфи ту як печ намонда аст

هر چند که از زلف تو یک پیچ نمانده است

Дар синаи ман мояи сад силсила оҳ аст

در سینه من مایه صد سلسله آه است

Бар хонаи ман сайл ҳаводис накунад зӯр

بر خانه من سیل حوادث نکند زور

Ҳамвории ман дашти сифати пушт ва паноҳ аст

همواری من دشت صفت پشت و پناه است

Пушти лаби паймонаи мо сабз шуд аз заҳр

پشت لب پیمانه ما سبز شد از زهر

Он соқии бирҳми ҳамон талх нигоҳ аст

آن ساقی بیرحم همان تلخ نگاه است

Соиб аҷабӣ нестгар ором надорам

صائب عجبی نیست گر آرام ندارم

Хокистари ман дар гарави сарсар оҳ аст

خاکستر من در گرو صرصر آه است