Бо турра ӯ машки хтои дӯд кабобӣ аст

با طره او مشک ختا دود کبابی است

Бо чеҳра ӯ сӯрати чини мавҷ саробӣ аст

با چهره او صورت چین موج سرابی است

Бо шухии он чашм , Роми чашми ғизолон

با شوخی آن چشم، رم چشم غزالان

Дар дидаи соҳиби назарони парда хобӣ аст

در دیده صاحب نظران پرده خوابی است

Чашмаст саропо ки ба рухсори ту нав шуд

چشم است سراپا که به رخسار تو نو شد

Ҳар шохи гулиро ки ба кафи ҷом шаробӣ аст

هر شاخ گلی را که به کف جام شرابی است

Май нӯш ва барафрӯз ки шохи гули сероб

می نوش و برافروز که شاخ گل سیراب

Ҳангомаи пари шӯри турои сих кабобӣ аст

هنگامه پر شور ترا سیخ کبابی است

Дар дилбарии андоми ту кам нест зи рухсор

در دلبری اندام تو کم نیست ز رخسار

Ҳар банди қабои ту марои банд ниқобӣ аст

هر بند قبای تو مرا بند نقابی است

Рӯзӣаст ки хати машқ парешон кунад оғоз

روزی است که خط مشق پریشان کند آغاز

Мактуби маро аз тугар умед ҷавобӣ аст

مکتوب مرا از تو گر امید جوابی است

Аз ҳар нигаҳи мо ва ту чун парда баруфтад

از هر نگه ما و تو چون پرده برافتد

Пӯшидау сарбастаи саволӣ ва ҷавобӣ аст

پوشیده و سربسته سؤالی و جوابی است

Дар дидаи ман ҷавҳари бирҳмии шамшер

در دیده من جوهر بیرحمی شمشیر

Аз сӯхтагии сояи беду лаб обӣ аст

از سوختگی سایه بید و لب آبی است

Дастӣ ки ба эҳсон , фалаки хушки кушояд

دستی که به احسان، فلک خشک گشاید

Дар дидаи равшани гавҳарони мавҷ саробӣ аст

در دیده روشن گوهران موج سرابی است

Пайдост ки то чанд буд хонаи нигаҳдор

پیداست که تا چند بود خانه نگهدار

Соиб ки дарин баҳри пурошӯб ҳубобӣ аст

صائب که درین بحر پرآشوب حبابی است