Нест аз доғи ҷунуни парвои дили ғами пеша ро

نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه را

Дида шераст карами шбчроғи ин беша ро

دیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را

Рози ишқ аз дил таровуш мекунад бе ихтиёр

راز عشق از دل تراوش می کند بی اختیار

Ин шароби барқи ҷавлон май гудозади шиша ро

این شراب برق جولان می گدازد شیشه را

Перро тӯли амл беш аз ҷавони печид ба ҳам

پیر را طول امل بیش از جوان پیچید به هم

намекунад мутлақи Аннани хоки мулоими реша ро

می کند مطلق عنان خاک ملایم ریشه را

Нест ғофили ишқ бе парвои зи марги кӯҳкан

نیست غافل عشق بی پروا ز مرگ کوهکن

Нақш ширин мекунад ширини даҳони теша ро

نقش شیرین می کند شیرین دهان تیشه را

Соиб аз андешаи мӯии миён ғофил мабош

صائب از اندیشه موی میان غافل مباش

Кин раҳи борӣк нозук мекунад андеша ро

کاین ره باریک نازک می کند اندیشه را

Хониш
ғзл шморҳ 217 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇