Ҳар нахли мусӣбати илм роҳнамоӣ аст

هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

Ҳар навҳаи азин қофилаи овоз дарое аст

هر نوحه ازین قافله آواز درایی است

Дасти ту агар нест нигорин зи алойиқ

دست تو اگر نیست نگارین ز علایق

Ин уқда ҳастӣ гиреҳи банд қабое аст

این عقده هستی گره بند قبایی است

То дар паии дунёӣ хасисаст дили ту

تا در پی دنیای خسیس است دل تو

Дил нест дар оғӯши туро , коҳрбоиӣ аст

دل نیست در آغوش ترا، کاهربایی است

Ҳар чизи зи дунёии ?дании рӯ ба ту орад

هر چیز ز دنیای دنی رو به تو آرد

Мағрур машав , каз паии танбеҳ , қафое аст

مغرور مشو، کز پی تنبیه، قفایی است

Ризқи тугар аз хон фалак шуд ғами рӯзӣ

رزق تو گر از خوان فلک شد غم روزی

Ғофил машав аз шукр , ки ин низ ғизоӣ аст

غافل مشو از شکر، که این نیز غذایی است

Дар ҳар чаҳ ба рағбатнигарӣ роҳзан туаст

در هر چه به رغبت نگری راهزن توست

Бар ҳар чаҳ кунӣ пушт , туро роҳнамоӣ аст

بر هر چه کنی پشت، ترا راهنمایی است

Хорӣ ки дарин марҳалаи бекори намояд

خاری که درین مرحله بیکار نماید

Аз обилаи пои талаби уқда гушойӣ аст

از آبله پای طلب عقده گشایی است

Дар машраби ҷамъӣ ки муҳайёӣ раҳиланд

در مشرب جمعی که مهیای رحیلند

Ҳар ранҷиши биҷои фалак , лутф баҷое аст

هر رنجش بیجای فلک، لطف بجایی است

Ҳар нолау оҳӣ ки зи худ пеш фиристад

هر ناله و آهی که ز خود پیش فرستد

Аз хеши буруни омадаро хона худоӣ аст

از خویش برون آمده را خانه خدایی است

Мо ҳавсила дард надорем , вагарна

ما حوصله درد نداریم، وگرنه

Ҳар дард ки қисмат шавад аз ғайб , давое аст

هر درد که قسمت شود از غیب، دوایی است

Аз фақр макун шиква ки озодаи равон ро

از فقر مکن شکوه که آزاده روان را

Бе баррагии айём , аҷаби барг ва навое аст

بی برگی ایام، عجب برگ و نوایی است

Соиб чаҳ кунад синаи худро накунад чок ?

صائب چه کند سینه خود را نکند چاک؟

Бо ҳавсилаи танг , ғами ишқ балое аст

با حوصله تنگ، غم عشق بلایی است