Ҳар холи турои зери нигини малик ҷамӣ ҳаст

هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

Дар ҳар шикани зулфи ту байт алснмӣ ҳаст

در هر شکن زلف تو بیت الصنمی هست

Дар ҳар чаҳ кунад сарф ба ҷузи оҳ , ҳаром аст

در هر چه کند صرف به جز آه، حرام است

Чун субҳ , зи офоқ касеро ки дамӣ ҳаст

چون صبح، ز آفاق کسی را که دمی هست

Дар доираи қисмати бешӣ талабон аст

در دایره قسمت بیشی طلبان است

Дар муҳраи афлок агар нақш камӣ ҳаст

در مهره افلاک اگر نقش کمی هست

Ганҷаст , агар ҳаст ба вайронаи хароҷӣ

گنج است، اگر هست به ویرانه خراجی

Теғаст , агар бар сари маҷнӯн қаламӣ ҳаст

تیغ است، اگر بر سر مجنون قلمی هست

Чун лолаи дарин доман саҳрост фурӯзон

چون لاله درین دامن صحراست فروزان

Аз грмрўонӣ ки нишон қадамӣ ҳаст

از گرمروانی که نشان قدمی هست

Зонаст ки бар хеш намӯдӣ ту ситамҳо

زان است که بر خویش نمودی تو ستمها

Аз лашкари бегонаи турогар ситамӣ ҳаст

از لشکر بیگانه ترا گر ستمی هست

Онро ки з ҳарфаш натавон србдр оварад

آن را که ز حرفش نتوان سربدر آورد

Дар пардаи дил , зулфи парешон рақамӣ ҳаст

در پرده دل، زلف پریشان رقمی هست

Аз гирди худии чеҳраи ҷон пок бишуед

از گرد خودی چهره جان پاک بشویید

То дар ҷигари шиша ва паймона наме ҳаст

تا در جگر شیشه و پیمانه نمی هست

Зиндони адам , рахнаи умеди надод

زندان عدم، رخنه امید نداد

Дар олами эҷод , умед адамӣ ҳаст

در عالم ایجاد، امید عدمی هست

Чун сарви дарин боғчаи дасти талаби мо

چون سرو درین باغچه دست طلب ما

Шуд хушк ва надонист ки соҳиб Карамӣ ҳаст

شد خشک و ندانست که صاحب کرمی هست

Соиби дил ҷамъӣаст ки хурсанд ба фақранд

صائب دل جمعی است که خرسند به فقرند

Гар зон ки дар офоқи дил муҳташамӣ ҳаст

گر زان که در آفاق دل محتشمی هست