Онро ки буд теғи забон белаб нон нест

آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

Рӯзии зи дили худ буд онро ки даҳон нест

روزی ز دل خود بود آن را که دهان نیست

Муҳтоҷ ба дарё набӯд гавҳари сероб

محتاج به دریا نبود گوهر سیراب

Дар малики қаноати дилу чашм нигарон нест

در ملک قناعت دل و چشم نگران نیست

Бар дарди кашони зулмати айём буд соф

بر درد کشان ظلمت ایام بود صاف

Бар хотири мо абри шаби ҷумъа гарон нест

بر خاطر ما ابر شب جمعه گران نیست

Ин пухтаи намоёни ҳамаи хоманди саросар

این پخته نمایان همه خامند سراسر

Як доғи ҷигарсӯзи дарин лола ситон нест

یک داغ جگرسوز درین لاله ستان نیست

Дилро тиҳӣ аз шиква ба гуфтор тавон кард

دل را تهی از شکوه به گفتار توان کرد

Бисёр буд ҳарф касеро ки забон нест

بسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Аз қурби каҷон , рости برارد ба ситами даст

از قرب کجان، راست برآرد به ستم دست

Аз тирчаҳи андеша , чу дар баҳр камон нест ?

از تیرچه اندیشه، چو در بحر کمان نیست؟

Умеди хароҷ аз адами обод , фузулӣ аст

امید خراج از عدم آباد، فضولی است

Моро тамаъи бӯса азон ғунча даҳон нест

ما را طمع بوسه ازان غنچه دهان نیست

Нагузошт нафас рот кунам умри сбксир

نگذاشت نفس رات کنم عمر سبکسیر

Ороми дарин қофила чун рег равон нест

آرام درین قافله چون ریگ روان نیست

Кӯтоҳи назари оқибат андеш набошад

کوتاه نظر عاقبت اندیش نباشد

Тирӣ ки ҳавоӣаст муқайяд ба нишон нест

تیری که هوایی است مقید به نشان نیست

Икрнг буд солу маи кӯии харобот

یکرنگ بود سال و مه کوی خرابات

ӣнҷои шаби одинау рӯз рамазон нест

اینجا شب آدینه و روز رمضان نیست

Куффораи тақсир буд хоби парешон

کفاره تقصیر بود خواب پریشان

Моро гилае соиб аз авзоъ ҷаҳон нест

ما را گله ای صائب از اوضاع جهان نیست