Манзури ман он мӯӣ миёнаст ва миён нест

منظور من آن موی میان است و میان نیست

Ризқи ман азон танг даҳонаст ва даҳон нест

رزق من ازان تنگ دهان است و دهان نیست

Фарёд ки он дилбари ширини сухан аз шарм

فریاد که آن دلبر شیرین سخن از شرم

Чун ғунчаи саропоӣ забонаст ва забон нест

چون غنچه سراپای زبان است و زبان نیست

Аз бўолъҷбиҳост ки ширинии олам

از بوالعجبیهاست که شیرینی عالم

Мастур дар он танг даҳонаст ва даҳон нест

مستور در آن تنگ دهان است و دهان نیست

Ин бо ки тавон гуфт ки сарриштаи ҷонҳо

این با که توان گفت که سررشته جانها

Вобаста ба он мӯӣ миёнаст ва миён нест ?

وابسته به آن موی میان است و میان نیست؟

Фарёд ки аз бе даҳании дарди дили мо

فریاد که از بی دهنی درد دل ما

Вуқуф ба тақрир забонаст ва забон нест

وقوف به تقریر زبان است و زبان نیست

Нурӣ ки буд равшани азуи дидаи олам

نوری که بود روشن ازو دیده عالم

Чун меҳри ҷҳонтоб аёнаст ва аён нест

چون مهر جهانتاب عیان است و عیان نیست

Он ҷоми ҷаҳонӣ ки ҷаҳон дар талаб ӯст

آن جام جهانی که جهان در طلب اوست

Аз дидаи идрок ниҳонаст ва ниҳон нест

از دیده ادراک نهان است و نهان نیست

Ҳар чанд ки бо ҳам нашавад сайру сукӯни ҷамъ

هر چند که با هم نشود سیر و سکون جمع

Дар сулби гуҳар , об равонаст ва равон нест

در صلب گهر، آب روان است و روان نیست

Аз бебасарӣ дар назари танги хасисон

از بی بصری در نظر تنگ خسیسان

Юсуф ба зари қалб гаронаст ва гарон нест

یوسف به زر قلب گران است و گران نیست

Он пери сияҳи дил ки муқайяд ба хизоб аст

آن پیر سیه دل که مقید به خضاب است

Дар чашми худ аз ҷаҳл ҷавонаст ва ҷавон нест

در چشم خود از جهل جوان است و جوان نیست

Ин турфа ки соиби дили сад пораи мо ро

این طرفه که صائب دل صد پاره ما را

Шероза азон мӯӣ миёнаст ва миён нест

شیرازه ازان موی میان است و میان نیست