Афсӯс ки айёми шариф рамазон рафт

افسوس که ایام شریف رمضان رفت

Сӣ ид ба як мартаба аз даст ҷаҳон рафт

سی عید به یک مرتبه از دست جهان رفت

Афсӯс ки сӣ пораи ин моҳи муборак

افسوس که سی پاره این ماه مبارک

Аз даст ба якбор чу авроқ хазон рафт

از دست به یکبار چو اوراق خزان رفت

Моҳи рамазони ҳофизи ин гилаи бад аз гург

ماه رمضان حافظ این گله بد از گرگ

Фарёд ки зуд аз сари ин гила шубон рафт

فریاد که زود از سر این گله شبان رفت

Шуд зеру зибр чун сафи мижгон , сафи тоъат

شد زیر و زبر چون صف مژگان، صف طاعت

Шерозаи ҷамъият бедордилон рафт

شیرازه جمعیت بیداردلان رفت

Биқдрии мо чун нашавад фош ба олам ?

بیقدری ما چون نشود فاش به عالم؟

Моҳӣ ки шаби қадар дар ӯ буд ниҳон , рафт

ماهی که شب قدر در او بود نهان، رفت

Бархест тамиз аз башару соири ҳайвон

برخاست تمیز از بشر و سایر حیوان

Он рӯз ки ин моҳи мубораки з миён рафт

آن روز که این ماه مبارک ز میان رفت

То оташи ҷўъи рамазон чеҳра барафрӯхт

تا آتش جوع رمضان چهره برافروخت

Аз номаи аъмол , сиёҳӣ чу духон рафт

از نامه اعمال، سیاهی چو دخان رفت

Бо қомат чун тири дарин маърака омад

با قامت چون تیر درین معرکه آمد

Аз бори гунаҳ бо қад монанди камон рафт

از بار گنه با قد مانند کمان رفت

Бардошти зи дӯши ҳамаи каси бори гунаҳ ро

برداشت ز دوش همه کس بار گنه را

Чун бод , сабк омад ва чун кӯҳ , гарон рафт

چون باد، سبک آمد و چون کوه، گران رفت

Чун ашки ғаюрон ба саропардаи мижгон

چون اشک غیوران به سراپرده مژگان

Дайр омаду зуд аз назари он ҷон ҷаҳон рафт

دیر آمد و زود از نظر آن جان جهان رفت

Аз рафтан Юсуф наравад бар дили ёқӯб

از رفتن یوسف نرود بر دل یعقوب

Онҳо ки ба соиби зи видоъ рамазон рафт

آنها که به صائب ز وداع رمضان رفت