Дар ватани ҷавҳар сухан хораст

در وطن جوهر سخن خوارست

Дар нигини номи рӯ ба девораст

در نگین نام رو به دیوارست

Дар ғарибӣ кунад сухан шаҳраст

در غریبی کند سخن شهرست

Гули намоён ба тараф дастораст

گل نمایان به طرف دستارست

Нест аз ҷазби каҳрабои навмед

نیست از جذب کهربا نومید

Коҳ ҳар чанд зер девораст

کاه هر چند زیر دیوارست

Бар надорад касе ки бор аз дил

بر ندارد کسی که بار از دل

Диданаш бар дил ҷаҳон бораст

دیدنش بر دل جهان بارست

Поси рухсори глъзорон ро

پاس رخسار گلعذاران را

Арақи шарм , чашм бедораст

عرق شرم، چشم بیدارست

Биксонро ғамӣ наме бошад

بیکسان را غمی نمی باشد

Ғами олам ба қадари ғмхўорст

غم عالم به قدر غمخوارست

Дили ошиқи куҷоу каъбау дайр ?

دل عاشق کجا و کعبه و دیر؟

Кӯдаки шӯх , хона безораст

کودک شوخ، خانه بیزارست

Ҳар баландӣ ки охираш пастӣ аст

هر بلندی که آخرش پستی است

Пеши соҳиб басиратон дораст

پیش صاحب بصیرتان دارست

Мӯр талхӣ намекашад соиб

مور تلخی نمی کشد صائب

Хок бар қонеъони шкрзорст

خاک بر قانعان شکرزارست