намекунад ишқи гарони тамкин , сабки ҷонона ро

می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه را

Шамъ мегардад дар ӣнҷои гирди сари парвона ро

شمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را

Каъбаро даҳ рӯз дар солӣ буд ҳангомаи гарм

کعبه را ده روز در سالی بود هنگامه گرم

Мавсим хосӣ набошад зоири бтхонаҳ ро

موسم خاصی نباشد زائر بتخانه را

Ишқи ъолмсўзи дилро аз замин гирӣ раҳанд

عشق عالم سوز دل را از زمین گیری رهاند

Сӯхтан шуд боис нашаву намои ин дона ро

سوختن شد باعث نشو و نما این دانه را

Ҳамчуи масҷиди чашм бар роҳи чароғ вақф нест

همچو مسجد چشم بر راه چراغ وقف نیست

Бодаи равшан чироғон мекунад майхона ро

باده روشن چراغان می کند میخانه را

Ташнаи чашмонро насозад сайри алвони нъм

تشنه چشمان را نسازد سیر الوان نعم

Нест аз кайфият май ншأаҳ эй паймона ро

نیست از کیفیت می نشئه‌ای پیمانه را

Аз ҷгрдории гул бехор гардад хорзор

از جگرداری گل بی خار گردد خارزار

Аз Нитсаатон нест парвои ҷуръати шерона ро

از نیستان نیست پروا جرئت شیرانه را

Ин замони ратли гарони ман буд ҳар қатра май

این زمان رطل گران من بود هر قطره می

намекашидам ман ки чун мино ба сари майхона ро

می کشیدم من که چون مینا به سر میخانه را

Аз ҷамоли ҳуру ғулмони чашми ҳақи байн баста анд

از جمال حور و غِلمان چشم حق‌بین بسته اند

Золи дунё чун фиребади ҳиммати мардонаро ?

زال دنیا چون فریبد همت مردانه را؟

Хӯни раҳматро ниҳоли хушк май орад ба ҷӯш

خون رحمت را نهال خشک می آرد به جوش

намекунадтар даст , зулфи ёри охири шона ро

می کند تر دست، زلف یار آخر شانه را

намезадойад занги кулуфт аз дили ушшоқ , ишқ

می زداید زنگ کلفت از دل عشاق، عشق

Нест ғайр аз доғи соиби равзани ин ғмхонаҳ ро

نیست غیر از داغ صائب روزن این غمخانه را