Санги Тифлон мумиёе шуд дили девона ро
سنگ طفلان مومیایی شد دل دیوانه را
Шуд шикастани боиси ободии ин вайрона ро
شد شکستن باعث آبادی این ویرانه را
Нағма дар ҷӯш оварад хӯни ман девона ро
نغمه در جوش آورد خون من دیوانه را
Май расонади нохуни мутриб ба оби ин хона ро
می رساند ناخن مطرب به آب این خانه را
Ончунон каз мавҷ гардад шӯриши дарёи зиёд
آنچنان کز موج گردد شورش دریا زیاد
намекунад девонатар занҷири ин девона ро
می کند دیوانه تر زنجیر این دیوانه را
Рӯй дар ишқи ҳақиқӣ аз муҷоз оварда ем
روی در عشق حقیقی از مجاز آورده ایم
Шастаем аз лавҳи хотири абҷади тифлона ро
شسته ایم از لوح خاطر ابجد طفلانه را
Чашми шӯри талхкомони ҳалқа бар дар зад маро
چشم شور تلخکامان حلقه بر در زد مرا
То чу занбӯри асали пар шаҳд кардам хона ро
تا چو زنبور عسل پر شهد کردم خانه را
Ошиқу андешаи бӯсу таманнои канор ?
عاشق و اندیشه بوس و تمنای کنار؟
Баҳри ибрати шамъ оташ мезанад парвона ро
بهر عبرت شمع آتش می زند پروانه را
Сбҳаҳи тазвир зоҳид нест бемакру фиреб
سبحه تزویر زاهد نیست بی مکر و فریب
Решаҳо дар дил дўонидаҳаст доми ин дона ро
ریشه ها در دل دوانیده است دام این دانه را
Май расонади буи май худро ба махмурони хеш
می رساند بوی می خود را به مخموران خویش
Гӯи براردи мӯҳтасиб бо гул дар майхона ро
گو برآرد محتسب با گل در میخانه را
Дар саводи шаҳр , маҷнӯни сайр саҳро ме кунад
در سواد شهر، مجنون سیر صحرا می کند
Нест бо лафзи ошнои маънии бегона ро
نیست با لفظ آشنایی معنی بیگانه را
наметавонад барқи офатро спрдорӣ кунад
می تواند برق آفت را سپرداری کند
Гар кунад қуфли даҳони мӯр , хирмани дона ро
گر کند قفل دهان مور، خرمن دانه را
Сарбаландони хароботи Муғон кучак диланд
سربلندان خرابات مغان کوچک دلند
Бо бузургии хам ба сар ҷо медиҳад паймона ро
با بزرگی خم به سر جا می دهد پیمانه را
Дили абаси чашмӣ ба холи зери зулфаш дӯхта аст
دل عبث چشمی به خال زیر زلفش دوخته است
Чун гиреҳ натавон ҷудо аз дом кард ин дона ро
چون گره نتوان جدا از دام کرد این دانه را
Бар камоли хуши қумошии ҳуҷҷати нотиқ буд
بر کمال خوش قماشی حجت ناطق بود
Ин ки пушт ва рӯ набошад мардуми бегона ро
این که پشت و رو نباشد مردم بیگانه را
Ҳамчуи шамъ кушта гирад зиндагониро зи сар
همچو شمع کشته گیرد زندگانی را ز سر
Ҷомаи фонӯс агар гардад кафани парвона ро
جامه فانوس اگر گردد کفن پروانه را
Хӯни моро шуълаи овоз май орад ба ҷӯш
خون ما را شعله آواز می آرد به جوش
Май расонади нохуни мутриб ба оби ин хона ро
می رساند ناخن مطرب به آب این خانه را
Гар наёяд бар сари инсофи соиби мӯҳтасиб
گر نیاید بر سر انصاف صائب محتسب
Май кушояди зӯр май охир дар майхона ро
می گشاید زور می آخر در میخانه را