Мавҷи сароби дунё , шамшери обдорст

موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

Обаши луоби афъӣ , хораш забон мораст

آبش لعاب افعی، خارش زبان مارست

Хамёза нишотаст гулҳои хандаи рӯйиш

خمیازه نشاط است گلهای خنده رویش

Сари ҷӯши бода ӯ таҳ ҷуръа хумораст

سر جوش باده او ته جرعه خمارست

Тоҷаш ба дидаи ақл килӣаст ъмрпимо

تاجش به دیده عقل کیلی است عمرپیما

Тахташ ба чашми ибрати курсӣ зер дораст

تختش به چشم عبرت کرسی زیر دارست

Чун кӯҳ пойдораст дарди гарони рикобаш

چون کوه پایدارست درد گران رکابش

Умри сабки анонаш чун барқ дар гузораст

عمر سبک عنانش چون برق در گذارست

Пайдост то чаҳ бошад алвони неъмат ӯ

پیداست تا چه باشد الوان نعمت او

Ҷое ки шери модари хӯни нқобдорст

جایی که شیر مادر خون نقابدارست

Чун саги гузида аз об ваҳшат кунад зи дунё

چون سگ گزیده از آب وحشت کند ز دنیا

Ойӣнаи басирати онро кӣ бе ғубораст

آیینه بصیرت آن را کی بی غبارست

Гирди кудурат аз дил бе ашки брнхизд

گرد کدورت از دل بی اشک برنخیزد

Равшангар вуҷӯдаст чашмӣ ки ашкборст

روشنگر وجودست چشمی که اشکبارست

Аз халқи хуш тавон шуд дар чашми халқи ширин

از خلق خوش توان شد در چشم خلق شیرین

Субҳи кушодаи рӯро анҷум зар нисораст

صبح گشاده رو را انجم زر نثارست

Дар гавҳари оби гавҳар дар баҳр мекунад сайр

در گوهر آب گوهر در بحر می کند سیر

Восил буд ба ҷонони ҷонӣ ки биқрорст

واصل بود به جانان جانی که بیقرارست

Аз худ канораи гирони соиб мудом шоданд

از خود کناره گیران صائب مدام شادند

Пайваста соф бошад баҳрӣ ки бикнорст

پیوسته صاف باشد بحری که بیکنارست