Аз харобӣ чун нигаҳ дорам дили девонаро ?

از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟

Сайли як меҳмон нохондааст ин вайронаро ?

سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟

Чоки созанди осмонҳо хаймаи нилӯфарӣ

چاک سازند آسمان ها خیمه نیلوفری

Даст агар бурдорам аз лаби наъраи мастона ро

دست اگر بردارم از لب نعره مستانه را

Ишқ агар аз ҳасан ъолмсўз бардорад ниқоб

عشق اگر از حسن عالمسوز بردارد نقاب

Шамъ чун парвона гардад гирди сари парвона ро

شمع چون پروانه گردد گرد سر پروانه را

Шуд мукаррар май парастӣ , гардиш чашмӣ куҷост ?

شد مکرر می پرستی، گردش چشمی کجاست؟

То нуҳум бар тоқи нисёни шишау паймона ро

تا نهم بر طاق نسیان شیشه و پیمانه را

Фориғам аз ошноён то ба даст оварда ам

فارغم از آشنایان تا به دست آورده ام

Домани лафзи ғарибу маънии бегона ро

دامن لفظ غریب و معنی بیگانه را

То назар бар холаши афкандам гирифтораш шудам

تا نظر بر خالش افکندم گرفتارش شدم

Ҳаст аз сад доми гирои фузуни ин дона ро

هست از صد دام گیرایی فزون این دانه را

Фориғанд аз айши талхи мо замину осмон

فارغند از عیش تلخ ما زمین و آسمان

Нест бок аз талхӣ май шишау паймона ро

نیست باک از تلخی می شیشه و پیمانه را

Чун хасисони бахти сабз аз чархи миноеи мҷу

چون خسیسان بخت سبز از چرخ مینایی مجو

Аз замин дил барор ин сабзаи бегона ро

از زمین دل برآر این سبزه بیگانه را

Ҳарфи аҳли дардро соиб ба бедардон магӯӣ

حرف اهل درد را صائب به بی دردان مگوی

Пеши хоби олӯдагон кӯтаҳ кун ин афсона ро

پیش خواب آلودگان کوته کن این افسانه را