Ба чашми ман фалаки як чшмхонаҳ аст

به چشم من فلک یک چشمخانه است

Ки инсони мардумак , нури он ягона аст

که انسان مردمک، نور آن یگانه است

Набошад чун сбкрўи тавсани умр ?

نباشد چون سبکرو توسن عمر؟

Ки ҳар мавҷи нафас чун тозӣона аст

که هر موج نفس چون تازیانه است

Буд дар зери лаб , ҷони ошиқон ро

بود در زیر لب، جان عاشقان را

Ки ҷой рафтанӣ бар остона аст

که جای رفتنی بر آستانه است

Гуноҳонро зи хурдӣ саҳл машумор

گناهان را ز خردی سهل مشمار

Ки хирманҳои олами дона дона аст

که خرمنهای عالم دانه دانه است

Чунон ғифлати туро мадҳуш карда аст

چنان غفلت ترا مدهوش کرده است

Ки хоби марг дар гӯшт фасона аст

که خواب مرگ در گوشت فسانه است

Ба ғайр аз оҳ , мактубӣ надорам

به غیر از آه، مکتوبی ندارم

Чу оташи тарҷумони ман забона аст

چو آتش ترجمان من زبانه است

Макун бар ишқ , оҳи булҳаваси ҳамл

مکن بر عشق، آه بوالهوس حمل

Ки чун тири ҳавоӣ бенишона аст

که چون تیر هوایی بی نشانه است

Азон хуршед шуд соиби ҷаҳонгир

ازان خورشید شد صائب جهانگیر

Ки аз рухсори зарринаш хазона аст

که از رخسار زرینش خزانه است