Аз васли садафи гуҳар гурезон аст

از وصل صدف گهر گریزان است

Бар ҳасани ғариб , хона зиндон аст

بر حسن غریب، خانه زندان است

Хилват талабаст ҳасани сангини дил

خلوت طلب است حسن سنگین دل

Аз шаш ҷиҳати ҳарам биёбон аст

از شش جهت حرم بیابان است

Зонҳокаҳи гузашт бар сари маҷнӯн

زآنهاکه گذشت بر سر مجنون

Беди маҷнӯн ҳануз ларзон аст

بید مجنون هنوز لرزان است

Дар синаи пари зи новаки ман , дил

در سینه پر ز ناوک من، دل

Ширӣаст ки хуфта дар Нитсаатон аст

شیری است که خفته در نیستان است

Девона дурӯғгӯ наме бошад

دیوانه دروغگو نمی باشد

Бар санги маҳаки дурӯғ бӯҳтон аст

بر سنگ محک دروغ بهتان است

Чун оина ҳар ки бенишӣ дорад

چون آینه هر که بینشی دارد

Дар чеҳраи хубу зишт ҳайрон аст

در چهره خوب و زشت حیران است

Аз рӯй кушод , файз май борад

از روی گشاد، فیض می بارد

Дар хандаи барқи умед борон аст

در خنده برق امید باران است

Сарриштаи умри мсндороён

سررشته عمر مسندآرایان

Ммдўд ба қадари мад эҳсон аст

ممدود به قدر مد احسان است

Аз синаи гарми оҳи пироён

از سینه گرم آه پیرایان

То боғи биҳишти як хиёбон аст

تا باغ بهشت یک خیابان است

Азлати талабӣ ки ном ме ҷӯяд

عزلت طلبی که نام می جوید

Домӣаст ки зери хок пинҳон аст

دامی است که زیر خاک پنهان است

Ҳаргизи дили аҳли ишқ беғам нест

هرگز دل اهل عشق بی غم نیست

Дар қатраи мо ҳамеша тӯфон аст

در قطره ما همیشه طوفان است

Бошанд чу гӯии халқи саргардон

باشند چو گوی خلق سرگردان

То қомати чархи ҳамчу чавгон аст

تا قامت چرخ همچو چوگان است

Он кас ки шинохти завқи танҳоӣ

آن کس که شناخت ذوق تنهایی

Аз сояи хештан гурезон аст

از سایه خویشتن گریزان است

Бо хеш касе ки мағзӣ оварда аст

با خویش کسی که مغزی آورده است

Чун писта ба зери пӯст хандон аст

چون پسته به زیر پوست خندان است

Умрӣаст ки рӯзгори ман соиб

عمری است که روزگار من صائب

Чун рӯзии аҳли дил парешон аст

چون روزی اهل دل پریشان است