Зер боласт паноҳӣ ки марост

زیر بال است پناهی که مراست

Шамъи болин буд оҳӣ ки марост

شمع بالین بود آهی که مراست

Кист бо ман тараф ҷанг шавад ?

کیست با من طرف جنگ شود؟

Ашк ва оҳаст сипоҳӣ ки марост

اشک و آه است سپاهی که مراست

Оҳи сарду нафас сӯхта аст

آه سرد و نفس سوخته است

Субҳи иду шаби моҳӣ ки марост

صبح عید و شب ماهی که مراست

Дар сафари бор рафиқон нашавам

در سفر بار رفیقان نشوم

Дил буд тӯшаи роҳӣ ки марост

دل بود توشه راهی که مراست

Дасти қудрат ба қафо май печад

دست قدرت به قفا می پیچد

Барқро мушти гиёҳӣ ки марост

برق را مشت گیاهی که مراست

Ба ду сад дона гавҳар надаҳум

به دو صد دانه گوهر ندهم

Дар ҷигари риштаи оҳӣ ки марост

در جگر رشته آهی که مراست

Чун набошад хаҷал аз раҳмати ҳақ ?

چون نباشد خجل از رحمت حق؟

Бигноҳӣаст гуноҳӣ ки марост

بیگناهی است گناهی که مراست

Он ҳубобам ки дарин баҳри гуҳар

آن حبابم که درین بحر گهر

Сар пучаст кулоҳӣ ки марост

سر پوچ است کلاهی که مراست

Сайқали ҳасан буд дидаи пок

صیقل حسن بود دیده پاک

Рух магардон зи нигоҳӣ ки марост

رخ مگردان ز نگاهی که مراست

Боли парвози ҳазорон чашм аст

بال پرواز هزاران چشم است

Аз қаноати пари коҳӣ ки марост

از قناعت پر کاهی که مراست

Шоҳиди шӯри муҳаббати соиб

شاهد شور محبت صائب

Рӯй зардаст гувоҳӣ ки марост

روی زردست گواهی که مراست