Худ ба худ чашми ту дар гуфтораст

خود به خود چشم تو در گفتارست

Бихўдӣ лозима бемораст

بیخودی لازمه بیمارست

Бо ҳадиси лаби ҷонпарвар ӯ

با حدیث لب جان پرور او

Буии гул чун нафас бемораст

بوی گل چون نفس بیمارست

Ризқи аҳли назар аз партави ҳасан

رزق اهل نظر از پرتو حسن

Рӯзии оина аз дидораст

روزی آینه از دیدارست

Фалак бесару по фонӯсӣ аст

فلک بی سر و پا فانوسی است

Ки чароғаши з дил бемораст

که چراغش ز دل بیمارست

Ту надории сари савдо , варна

تو نداری سر سودا، ورنه

Юсуфӣ дар сар ҳар бозораст

یوسفی در سر هر بازارست

Дил ба мотмкдаҳ хок мабанд

دل به ماتمکده خاک مبند

Гар дили зиндаи туро дар кораст

گر دل زنده ترا در کارست

Реги ин бодияи хӯн ошом аст

ریگ این بادیه خون آشام است

Хоки ин марҳалаи одмхўорст

خاک این مرحله آدمخوارست

Сарбаландии самар бебаррагӣ аст

سربلندی ثمر بی برگی است

Хорро ҷо ба сар девораст

خار را جا به سر دیوارست

Синаи чокони туро чун гули субҳ

سینه چاکان ترا چون گل صبح

Мағзи ошуфтатар аз дастораст

مغز آشفته تر از دستارست

Дар тани мурдаи дилони риштаи ҷон

در تن مرده دلان رشته جان

Пар коҳӣаст ки бар девораст

پر کاهی است که بر دیوارست

Ақлу фитрат ба ҷӯии нстоннд

عقل و فطرت به جوی نستانند

Дўрдўри шикам ва дастораст

دوردور شکم و دستارست

Сайру даври фалаки ноҳамвор

سیر و دور فلک ناهموار

Чун ту ҳамвор шӯй ҳамвораст

چون تو هموار شوی هموارست

Бар ман аз заҳри маломати соиб

بر من از زهر ملامت صائب

Ҳар сари мӯӣ , забон мораст

هر سر موی، زبان مارست