Чун гузорад хишти аввал бар замини меъмори каҷ
چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج
Гар расонад бар фалак , бошад ҳамон девори каҷ
گر رساند بر فلک، باشد همان دیوار کج
намекунад як ҷониб аз хон тиҳии сарпӯш ро
می کند یک جانب از خوان تهی سرپوش را
Ҳар сабки мағзӣ ки бар сар май наад дастори каҷ
هر سبک مغزی که بر سر می نهد دستار کج
Зулфи каҷ бар чеҳраи хубон қиёмат ме кунад
زلف کج بر چهره خوبان قیامت می کند
Дар мақоми худ буд аз рост ба , бисёр каҷ
در مقام خود بود از راست به، بسیار کج
Ростӣ дар сарву хам дар шохи гул зебанда аст
راستی در سرو و خم در شاخ گل زیبنده است
Қади хубони рост бояд , зулфи анбари бори каҷ
قد خوبان راست باید، زلف عنبر بار کج
Нест ҷузи берун дар ҷои иқомати ҳалқа ро
نیست جز بیرون در جای اقامت حلقه را
Роҳ дар дилҳо наёбад чун буд гуфтори каҷ
راه در دلها نیابد چون بود گفتار کج
Фақр созад нафасро оҷиз , ки чун шуд танги роҳ
فقر سازد نفس را عاجز، که چون شد تنگ راه
Рост созад хешро ҳар чанд бошад мори каҷ
راست سازد خویش را هر چند باشد مار کج
Қомати хам бар наёвард аз хасисии нафас ро
قامت خم بر نیاورد از خسیسی نفس را
Беш овезад ба доманҳо чу гардад хори каҷ
بیش آویزد به دامن ها چو گردد خار کج
Ҳаст чун бар нуқтаи фармони мадори коинот
هست چون بر نقطه فرمان مدار کاینات
Айб натавон кард агар бошад хати паргори каҷ
عیب نتوان کرد اگر باشد خط پرگار کج
Дар ниёам каҷ насозад теғи қади хеши рост
در نیام کج نسازد تیغ قد خویش راست
Зери гардун ҳар ки бошад , мешавад ночори каҷ
زیر گردون هر که باشد، می شود ناچار کج
наметаровад аз саропои дили озорони каҷӣ
می تراود از سراپای دل آزاران کجی
Бошад аз мурғи шикории нохуну минқори каҷ
باشد از مرغ شکاری ناخن و منقار کج
Аз тавозуъ кам нагардад рутбаи гарданкашон
از تواضع کم نگردد رتبه گردنکشان
Нест айбигар буд шамшери ҷавҳардори каҷ
نیست عیبی گر بود شمشیر جوهردار کج
Вусъати машраб , Аннани ақл май печади зи роҳ
وسعت مشرب، عنان عقل می پیچد ز راه
Мавҷро бар сафҳаи дарё буд рафтори каҷ
موج را بر صفحه دریا بود رفتار کج
Гиря мастона хоҳад сурхи рӯйиши сохтан
گریه مستانه خواهد سرخ رویش ساختن
Аз дарахтони токро бошад агар рафтори каҷ
از درختان تاک را باشد اگر رفتار کج
Рости шӯ соиб нахоҳӣ каҷ агар осори хеш
راست شو صائب نخواهی کج اگر آثار خویش
Соя уфтад бар замини каҷ , чун буд девори каҷ
سایه افتد بر زمین کج، چون بود دیوار کج