Аз сару сомон чаҳ май пурсӣ ман девонаро ?

از سر و سامان چه می پرسی من دیوانه را؟

Ҷӯш май бардошт аз ҷои сақфи ин майхона ро

جوش می برداشت از جا سقف این میخانه را

То нагардад оби дил аз нолаҳои оташин

تا نگردد آب دل از ناله های آتشین

Нест мумкин ёфтан он гавҳари икдонаҳ ро

نیست ممکن یافتن آن گوهر یکدانه را

Абҷади ишқи муҷоз аз нўнёзони хўшнмост

ابجد عشق مجاز از نونیازان خوشنماست

Пери гаштии вогузори ин бозии тифлона ро

پیر گشتی واگذار این بازی طفلانه را

Аз хас ва хошок бигузар , гирди гулҳо тўФ кун

از خس و خاشاک بگذر، گرد گلها طوف کن

То чу занбӯри асали пари шаҳдсозӣ хона ро

تا چو زنبور عسل پر شهد سازی خانه را

Домани фурсати мада аз каф ки даврони баҳор

دامن فرصت مده از کف که دوران بهار

Нест чандоне ки гул бар сар кашад паймона ро

نیست چندانی که گل بر سر کشد پیمانه را

Раҳм кун бар мо сияҳи бахатон ки бо он саркашӣ

رحم کن بر ما سیه بختان که با آن سرکشی

Шамъ дар шабҳо ба дасти оради дили парвона ро

شمع در شبها به دست آرد دل پروانه را

Ҳар ки омад пеши он кони малоҳати сргзошт

هر که آمد پیش آن کان ملاحت سرگذاشت

Аз замини шӯр берун шуд набошад дона ро

از زمین شور بیرون شد نباشد دانه را

Срмпич аз теғ агар дории сари ҷонон ки ҳаст

سرمپیچ از تیغ اگر داری سر جانان که هست

Раҳ дар он кокули з ҳар захми намоёни шона ро

ره در آن کاکل ز هر زخم نمایان شانه را

Осмонҳо дар шикасти ман камарҳо баста анд

آسمان ها در شکست من کمرها بسته اند

Чун нигаҳ дорам ман аз на Асияи як донаро ?

چون نگه دارم من از نه آسیا یک دانه را؟

Ҳеҷ узвӣ бебасират нест дар малики вуҷӯд

هیچ عضوی بی بصیرت نیست در ملک وجود

Варна чун паҳлуи шиносади бистари бегонаро ?

ورنه چون پهلو شناسد بستر بیگانه را؟

Бештар гардид савдои ман аз тадбири ақл

بیشتر گردید سودای من از تدبیر عقل

Чӯб гул шуд таҳтаи машқи ҷунуни девона ро

چوب گل شد تخته مشق جنون دیوانه را

Ҳасану ишқи покро шарму ҳаё дар кор нест

حسن و عشق پاک را شرم و حیا در کار نیست

Пеши мардуми шамъ дар бар мекашад парвона ро

پیش مردم شمع در بر می کشد پروانه را

Як ҷиҳати шӯ дар тариқи ҳақ ки натавонад гирифт

یک جهت شو در طریق حق که نتواند گرفت

Ҳар ду олами пеши роҳи ҳиммати мардона ро

هر دو عالم پیش راه همت مردانه را

Майли дил бо тоқи абрӯӣ батон имрӯз нест

میل دل با طاق ابروی بتان امروز نیست

Каҷ банно карданд аз аввал , қиблаи ин хона ро

کج بنا کردند از اول، قبله این خانه را

Мушкиласт аз дарду доғи ишқ дил бардоштан

مشکل است از درد و داغ عشق دل برداشتن

Варна медодам ба сайлоби фанои ин хона ро

ورنه می دادم به سیلاب فنا این خانه را

Дар саҳари зинҳор беашк пушаймонӣ мабош

در سحر زنهار بی اشک پشیمانی مباش

намекунад ин сарзамини пок , гавҳари дона ро

می کند این سرزمین پاک، گوهر دانه را

Ҳимматӣ эй каъба дар кори ман девона кун

همتی ای کعبه در کار من دیوانه کن

То магари шоистаи гирдами хизмати бтхонаҳ ро

تا مگر شایسته گردم خدمت بتخانه را

Фориғ аз васвос шайтонаст дилҳои сиёҳ

فارغ از وسواس شیطان است دلهای سیاه

Нест шабҳои баҳорони равнақии афсона ро

نیست شبهای بهاران رونقی افسانه را

Зуд бошад аз хиҷолат об гардад чун ҳубоб

زود باشد از خجالت آب گردد چون حباب

Ҳар ки аз дарё ҷудо кардааст соиби хона ро

هر که از دریا جدا کرده است صائب خانه را

Хониш
ғзл шморҳ 227 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇