Ба доғ ишқ набошад марои ҷигари муҳтоҷ

به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

Ба офтоби зи хомӣ буд самари муҳтоҷ

به آفتاب ز خامی بود ثمر محتاج

Бабр ба ҷой дигар рӯй гарми худ хуршед !

ببر به جای دگر روی گرم خود خورشید!

Ки нест сӯхтаи мо ба ин шарари муҳтоҷ

که نیست سوخته ما به این شرر محتاج

Басаст чеҳраи заррин , хазонаи ошиқ

بس است چهره زرین، خزانه عاشق

Ки офтоб набошад ба симу зари муҳтоҷ

که آفتاب نباشد به سیم و زر محتاج

Ҳазор шукр ки ин ғунчаи худ ба худ во шуд

هزار شکر که این غنچه خود به خود وا شد

Нашуд чу гул ба ҳаводории саҳари муҳтоҷ

نشد چو گل به هواداری سحر محتاج

Азон замони ҳк ба дўлтсроӣ фақр расед

ازان زمان هک به دولتسرای فقر رسید

Дигар нагашт дили мо ба ҳеҷ дар муҳтоҷ

دگر نگشت دل ما به هیچ در محتاج

Мҷўӣ беш зи қисмат ки то қаноат кард

مجوی بیش ز قسمت که تا قناعت کرد

Барои об ба дарё нашуд гуҳари муҳтоҷ

برای آب به دریا نشد گهر محتاج

Шикаста мешавад аз эҳтиёҷ , шохи ғурур

شکسته می شود از احتیاج، شاخ غرور

Азон шуданд хилоиқ ба икдгри муҳтоҷ

ازان شدند خلایق به یکدگر محتاج

Биҳиштро дили мо дар назар наме оварад

بهشت را دل ما در نظر نمی آورد

Намӯд ишқи ту моро ба як назари муҳтоҷ

نمود عشق تو ما را به یک نظر محتاج

Дар он мақом ки моием , шавқ то ҳаддӣ аст

در آن مقام که ماییم، شوق تا حدی است

Ки ҳеҷ нома нагардад ба нома бар муҳтоҷ

که هیچ نامه نگردد به نامه بر محتاج

Агар миёни ду дил ҳаст дӯстӣ ба қарор

اگر میان دو دل هست دوستی به قرار

намешаванд ба омад шуд хабари муҳтоҷ

نمی شوند به آمد شد خبر محتاج

Куҷои зи сӯзиши парвона бӯ тавонад барад ?

کجا ز سوزش پروانه بو تواند برد؟

Самандарӣ ки нагардад ба болу пари муҳтоҷ

سمندری که نگردد به بال و پر محتاج

Куҷои зи сӯзиши парвона буд тавонад барад ?

کجا ز سوزش پروانه بود تواند برد؟

Самандарӣ ки нагардад ба болу пари муҳтоҷ

سمندری که نگردد به بال و پر محتاج

Ҳамон ба обилаи хештан қаноат кард

همان به آبله خویشتن قناعت کرد

Агар ба об шуд ин оташини ҷигари муҳтоҷ

اگر به آب شد این آتشین جگر محتاج

Миёни гушӯдаи саранҷоми хоб май гирӣ

میان گشوده سرانجام خواب می گیری

Дар он тариқ ки не шуд ба сад камари муҳтоҷ

در آن طریق که نی شد به صد کمر محتاج

Ба роҳи каъбаи мақсад , тапидани дили мост

به راه کعبه مقصد، تپیدن دل ماست

Сбкрўӣ ки нагардад ба роҳбари муҳтоҷ

سبکروی که نگردد به راهبر محتاج

Тамаъи далел фурӯмоиагӣаст коҳил ро

طمع دلیل فرومایگی است کاهل را

Вагарна нест ба таҳсини каси ҳунари муҳтоҷ

وگرنه نیست به تحسین کس هنر محتاج

Дили шикастаи мо то чаҳ куфр неъмат кард ?

دل شکسته ما تا چه کفر نعمت کرد؟

Ки шуд ба марҳами ин нокасон дигар муҳтоҷ

که شد به مرهم این ناکسان دگر محتاج

Азон ҳамеша дар файз боз ме бошад

ازان همیشه در فیض باز می باشد

Ки рӯй хеш наёрад ба ҳеҷ дар муҳтоҷ

که روی خویش نیارد به هیچ در محتاج

Хушем бо сафари даври бихўдии соиб

خوشیم با سفر دور بیخودی صائب

Ки нестем ба ҳамроҳу ҳамсафари муҳтоҷ

که نیستیم به همراه و همسفر محتاج