Лаби ҳеҷу даҳони ҳеҷу камари ҳеҷу миёни ҳеҷ

لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

Чун бед надорад самари он сарви равони ҳеҷ

چون بید ندارد ثمر آن سرو روان هیچ

Андешаи ҷамъияти дили фикр маҳол аст

اندیشه جمعیت دل فکر محال است

Шероза нагирад ба худ авроқи хазони ҳеҷ

شیرازه نگیرد به خود اوراق خزان هیچ

Дар чашми ҷаҳони рехти намаки субҳи қиёмат

در چشم جهان ریخت نمک صبح قیامت

Чашм ту нашуд сайри азин хоби гарони ҳеҷ

چشم تو نشد سیر ازین خواب گران هیچ

Чун токи дарин боғчаи чандон ки грстм

چون تاک درین باغچه چندان که گرستم

Нагушӯд марои уқдае аз риштаи ҷони ҳеҷ

نگشود مرا عقده ای از رشته جان هیچ

Ҳар чанд ки дандони ту аз хӯрдани нони рехт

هر چند که دندان تو از خوردن نان ریخت

Ҳирс ту нашуд сайри зи андешаи нони ҳеҷ

حرص تو نشد سیر ز اندیشه نان هیچ

Ҳамчашми ҳубобам ки азин баҳри гҳрхиз

همچشم حبابم که ازین بحر گهرخیز

Ғайр аз сухан пуч надорам ба даҳони ҳеҷ

غیر از سخن پوچ ندارم به دهان هیچ

Ҷузи гиря беҳосилу ҷузи нолаи афсӯс

جز گریهٔ بی‌حاصل و جز نالهٔ افسوس

Нагушӯд маро аз дилу чашми нигарони ҳеҷ

نگشود مرا از دل و چشم نگران هیچ

Бо хасми забуни панҷа задан нест зи мардӣ

با خصم زبون پنجه زدن نیست ز مردی

Соиби сухани чархи мёўр ба забони ҳеҷ

صائب سخن چرخ میاور به زبان هیچ