Хурда анҷум надорад равнақӣ дар кӯии субҳ
خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح
Муҳраи хуршед шоистааст бар бозуии субҳ
مهره خورشید شایسته است بر بازوی صبح
Гарчи меояд чу Тифлони буии шераш аз даҳон
گرچه می آید چو طفلان بوی شیرش از دهان
Шкрстон мешавад олам з гуфту гӯии субҳ
شکرستان می شود عالم ز گفت و گوی صبح
Содиқонро мерасад аз олами болои мадад
صادقان را می رسد از عالم بالا مدد
намедиҳад аз ашки анҷум , чархи шасту шӯии субҳ
می دهد از اشک انجم، چرخ شست و شوی صبح
Дар ҳарими покбозон бевузӯ рафтан хатост
در حریم پاکبازان بی وضو رفتن خطاست
То нашаве даст аз дунё , Марв дар кӯии субҳ
تا نشویی دست از دنیا، مرو در کوی صبح
Ишқи доими дстбозӣ бо дил равшан кунад
عشق دایم دستبازی با دل روشن کند
Офтоб олам афрӯзаст дастанбуии субҳ
آفتاب عالم افروزست دستنبوی صبح
Дар мусӣбати хонаи дунёи дил бедоғ нест
در مصیبت خانه دنیا دل بی داغ نیست
Меҳри тобони даст афсӯсӣаст бар зонуии субҳ
مهر تابان دست افسوسی است بر زانوی صبح
Сайқали ойӣнаи дилҳои зулмат дида аст
صیقل آیینه دلهای ظلمت دیده است
Ин ишоратҳо ки пайвастааст бо абрӯии субҳ
این اشارتها که پیوسته است با ابروی صبح
Аз насими субҳ чун хуршед равшантар шавад
از نسیم صبح چون خورشید روشنتر شود
Шамъ ҳар кас ёфт нур аз чарбии паҳлавии субҳ
شمع هر کس یافت نور از چربی پهلوی صبح
Даст аз домони ин дарёии раҳмати брмдор
دست از دامان این دریای رحمت برمدار
То шавад дастати яди Байзои зи об рӯй субҳ
تا شود دستت ید بیضا ز آب روی صبح
Чашми ҳайрати бас ки бар рӯй ърқнок ту дӯхт
چشم حیرت بس که بر روی عرقناک تو دوخت
Занги басти ойӣнаи хуршед бар зонуии субҳ
زنگ بست آیینه خورشید بر زانوی صبح
То ғурур покдомонӣ насозад гмрҳш
تا غرور پاکدامانی نسازد گمرهش
Панҷа хунин кашиданд аз шафақ бар рӯй субҳ
پنجه خونین کشیدند از شفق بر روی صبح
То зи нури ҷабҳаи ?ут рӯй замин равшан шавад
تا ز نور جبهه ات روی زمین روشن شود
Дасту рӯе тоза кун чун офтоб аз ҷӯии субҳ
دست و رویی تازه کن چون آفتاب از جوی صبح
Дар ту таъсир аз дил торик набӯд оҳ ро
در تو تأثیر از دل تاریک نبود آه را
Варна мегардад сифед аз оҳи сардии мӯии субҳ
ورنه می گردد سفید از آه سردی موی صبح
Суҳбати равшани замирони ноқисонро кимиёст
صحبت روشن ضمیران ناقصان را کیمیاست
Калаки соиби ҷӯй ширӣ шуд з гуфту гӯии субҳ
کلک صائب جوی شیری شد ز گفت و گوی صبح