Гар на аз фитнаи айём хабар дорад субҳ
گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح
Аз чаҳ бар дӯши зи хуршед сипар дорад субҳ ?
از چه بر دوش ز خورشید سپر دارد صبح؟
Ҳзм чун ҳаст , чаҳ ҳоҷат ба силаҳ дигараст ?
حزم چون هست، چه حاجت به سلاح دگرست؟
Зира аз дидаи бедор ба бар дорад субҳ
زره از دیده بیدار به بر دارد صبح
Мағз бепардааш ошуфтатар аз дастораст
مغز بی پرده اش آشفته تر از دستارست
Аз кадомин қадаҳи ин ншأаҳ ба сар дорад субҳ ?
از کدامین قدح این نشأه به سر دارد صبح؟
Чун гул аз ҷои худ оғӯши гшо май хезад
چون گل از جای خود آغوش گشا می خیزد
Қади мавзун ки дар мад назар дорад субҳ ?
قد موزون که در مد نظر دارد صبح؟
Гарчи хокистари шаби сайқали зангор дил аст
گرچه خاکستر شب صیقل زنگار دل است
Дар сФокории дил , даст дигар дорад субҳ
در صفاکاری دل، دست دگر دارد صبح
Синаи софону саранҷоми шикоят , ҳайҳот
سینه صافان و سرانجام شکایت، هیهات
Боварам нест ки оҳӣ ба ҷигар дорад субҳ
باورم نیست که آهی به جگر دارد صبح
Нест дар пардаи чашмаши зи сиёҳии асарӣ
نیست در پرده چشمش ز سیاهی اثری
наметавон ёфт азизӣ ба сафар дорад субҳ
می توان یافت عزیزی به سفر دارد صبح
Барад аз мағзи замини хушкии савдои берун
برد از مغز زمین خشکی سودا بیرون
Ҷӯй ширӣаст ки дар парда шукр дорад субҳ
جوی شیری است که در پرده شکر دارد صبح
Дили санг об кунад нолаи мурғони чаман
دل سنگ آب کند ناله مرغان چمن
Пунба дар гӯши азин роҳгзр дорад субҳ
پنبه در گوش ازین راهگذر دارد صبح
Дар қадаҳи хӯн шафақ дорад ва гул ме хандад
در قدح خون شفق دارد و گل می خندد
Машраби мардуми покиза гуҳар дорад субҳ
مشرب مردم پاکیزه گهر دارد صبح
Чун арақи кавкабаш аз тарафи ҷабин май резад
چون عرق کوکبش از طرف جبین می ریزد
То биногваш ки дар мад назар дорад субҳ ?
تا بناگوش که در مد نظر دارد صبح؟
Рӯзгорӣаст ки дар хӯни шафақ май ғалатад
روزگاری است که در خون شفق می غلطد
Аз ки ин захми намоён ба ҷигар дорад субҳ ?
از که این زخم نمایان به جگر دارد صبح؟
Бо сабоҳат натавон кард малоҳатро ҷамъ
با صباحت نتوان کرد ملاحت را جمع
Ин намакро зи намакдон дигар дорад субҳ
این نمک را ز نمکدان دگر دارد صبح
Ҳар саҳар май ҷаҳд аз партави хуршеди зи хоб
هر سحر می جهد از پرتو خورشید ز خواب
Аз шаби тираи ошиқ чаҳ хабар дорад субҳ ?
از شب تیره عاشق چه خبر دارد صبح؟
То баради ин ғазали тозаи соиб ба баёз
تا برد این غزل تازه صائب به بیاض
Ҳамчуи хуршед ба кафи хома зар дорад субҳ
همچو خورشید به کف خامه زر دارد صبح