Кавкаби саъдӣ буд аз ҳар шарари парвона ро

کوکب سعدی بود از هر شرر پروانه را

Ахтарӣ пайваста бошад дар гузари парвона ро

اختری پیوسته باشد در گذر پروانه را

Зулфиқор шамъ бошад болу пари парвона ро

ذوالفقار شمع باشد بال و پر پروانه را

Барнаме дорад азон даст аз камари парвона ро

برنمی دارد ازان دست از کمر پروانه را

Нест мумкини сари برارد аз гиребони чароғ

نیست ممکن سر برآرد از گریبان چراغ

То наме сӯзади ҳиҷоби болу пари парвона ро

تا نمی سوزد حجاب بال و پر پروانه را

намекунад қоими қиёматро зи оҳи оташин

می کند قایم قیامت را ز آه آتشین

Гар набошад шамъ бар болои сари парвона ро

گر نباشد شمع بر بالای سر پروانه را

Шаб каз он рухсори отшноки маҷлис дар гирифт

شب کز آن رخسار آتشناک مجلس در گرفت

Шамъ пинҳон шуд ба зери болу пари парвона ро

شمع پنهان شد به زیر بال و پر پروانه را

Ҷони зи мо хоҳӣ муҳаббат кун ки рӯй гарми шамъ

جان ز ما خواهی محبت کن که روی گرم شمع

Дар ҳалок худ кунад соҳиби ҷигари парвона ро

در هلاک خود کند صاحب جگر پروانه را

Пар ба дандон хоҳад ангушти надоматро гузид

پر به دندان خواهد انگشت ندامت را گزید

Шамъ агар гирад ба ин унвони хабари парвона ро

شمع اگر گیرد به این عنوان خبر پروانه را

Бегуноҳам гарчи май сӯзад , ба ин шодам ки нест

بی گناهم گرچه می سوزد، به این شادم که نیست

Ғайри пои шамъ , мأўоӣ дигар парвона ро

غیر پای شمع، مأوای دگر پروانه را

Ман надорам ахтарӣ дар ҳафт гардун , варна ҳаст

من ندارم اختری در هفت گردون، ورنه هست

Ахтарӣ аз ҳар шарари пеши назари парвона ро

اختری از هر شرر پیش نظر پروانه را

Шамъро чун шуълаи ҷувола бе ороми сохт

شمع را چون شعله جواله بی آرام ساخت

То чҳо он сангдили орад ба сари парвона ро

تا چها آن سنگدل آرد به سر پروانه را

Гарчи медонам надорад ҳосилии ҷуз сӯхтан

گرچه می‌دانم ندارد حاصلی جز سوختن

Нома май бандами ҳамон бар болу пари парвона ро

نامه می بندم همان بر بال و پر پروانه را

Толиби нури ҳақ аз ҳар заррае дар оташ аст

طالب نور حق از هر ذره ای در آتش است

Тоза гардад доғи шамъ аз ҳар шарари парвона ро

تازه گردد داغ شمع از هر شرر پروانه را

Рӯй отшнок ӯ ҳар ҷои барандозади ниқоб

روی آتشناک او هر جا براندازد نقاب

Гармии парвози сӯзади болу пари парвона ро

گرمی پرواز سوزد بال و پر پروانه را

Ҳар шарории дӯд барме оварад аз мағзи хушк

هر شراری دود برمی آورد از مغز خشک

Аз шаб маҳтоб мебошад хатари парвона ро

از شب مهتاب می باشد خطر پروانه را

Бар надорад дил дар айёми хат аз рӯйиши назар

بر ندارد دل در ایام خط از رویش نظر

Кор афтодааст бо шамъи саҳари парвона ро

کار افتاده است با شمع سحر پروانه را

Гар бурун аз парда ояд доғи ъолмсўзи ишқ

گر برون از پرده آید داغ عالمسوز عشق

Шамъ чун фонӯс гардад грдсри парвона ро

شمع چون فانوس گردد گردسر پروانه را

Бас ки соиб хонаам равшани зи сӯзи дил шуда аст

بس که صائب خانه ام روشن ز سوز دل شده است

Ҷома фонӯс ояд дар назари парвона ро

جامه فانوس آید در نظر پروانه را