Аз назарҳо чун кунад ваҳшати ниҳони девона ро

از نظرها چون کند وحشت نهان دیوانه را

Санг Тифлон мешавад санги нишони девона ро

سنگ طفلان می شود سنگ نشان دیوانه را

Чун Сиёвуши солим аз дарёӣ оташ бугзарад

چون سیاوش سالم از دریای آتش بگذرد

Мураккаби негар буд дар зери рони девона ро

مرکب نی گر بود در زیر ران دیوانه را

Оташ сӯзандаро хошоки бол ва пар шавад

آتش سوزنده را خاشاک بال و پر شود

Ҳеҷ парво нест аз захми забони девона ро

هیچ پروا نیست از زخم زبان دیوانه را

Барги айши биксон дар ҳар гузар омода аст

برگ عیش بیکسان در هر گذر آماده است

Санг , ҳам нақласт ва ҳам ратли гарони девона ро

سنگ، هم نقل است و هم رطل گران دیوانه را

Аз маломат мекунад андешаи ақли шишаи ҷон

از ملامت می کند اندیشه عقل شیشه جان

Санг Тифлон мешавад санги Фсони девона ро

سنگ طفلان می شود سنگ فسان دیوانه را

Аз рафиқони мувофиқ , шавқ мегардад зиёд

از رفیقان موافق، شوق می گردد زیاد

намекунад боди баҳори оташи Аннани девона ро

می کند باد بهار آتش عنان دیوانه را

Шавкат дарё нагунҷад зери домони ҳубоб

شوکت دریا نگنجد زیر دامان حباب

Пардаи номӯс чун созад ниҳони девонаро ?

پرده ناموس چون سازد نهان دیوانه را؟

Қисмати комили з ноқис нест ғайр аз ҳарфи сахт

قسمت کامل ز ناقص نیست غیر از حرف سخت

Санг мебошад насиб аз кӯдакони девона ро

سنگ می باشد نصیب از کودکان دیوانه را

Бо ман маҷнӯн макун ковуши зи нодонӣ ки нест

با من مجنون مکن کاوش ز نادانی که نیست

Ғайри ҳарфи рост , тирӣ дар камони девона ро

غیر حرف راست، تیری در کمان دیوانه را

Май баради ойӣнаро хокистар аз дили занги ғам

می برد آیینه را خاکستر از دل زنگ غم

Гӯшаи гулхан бааст аз гулистони девона ро

گوشه گلخن به است از گلستان دیوانه را

Санги боради соиб аз ёди ҷунун бар сари маро

سنگ بارد صائب از یاد جنون بر سر مرا

Ҳар куҷо гиранд Тифлон дар миёни девона ро

هر کجا گیرند طفلان در میان دیوانه را

Хониш
ғзл шморҳ 230 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇