Офоқро кунад ба нФши мшкбори субҳ

آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

Бошад баҳори анбари шабҳои тори субҳ

باشد بهار عنبر شبهای تار صبح

Дамро кунанд софи замирони шимурдаи харҷ

دم را کنند صاف ضمیران شمرده خرج

Аз сина мекашад нафасиро дубораи субҳ

از سینه می کشد نفسی را دوباره صبح

То чашмаш аз ситора фишонӣ нашуд сифед

تا چشمش از ستاره فشانی نشد سفید

Аз васл офтоб нашуд комкори субҳ

از وصل آفتاب نشد کامکار صبح

Даст аз талаби мадори дарин раҳ , ки ме кашад

دست از طلب مدار درین ره، که می کشد

Хуршедро зи сидқи талаб дар канори субҳ

خورشید را ز صدق طلب در کنار صبح

Зинсон ки шуд замонаи тиҳӣ аз фурӯғи сидқ

زینسان که شد زمانه تهی از فروغ صدق

Мушкил шавад сифеди дарин рӯзгори субҳ

مشکل شود سفید درین روزگار صبح

Дар нури сидқ маҳв нашавад зулмати дурӯғ

در نور صدق محو نشود ظلمت دروغ

Шабро кунад ба ним нафаси торумори субҳ

شب را کند به نیم نفس تارومار صبح

Шаби пардаи пӯш ва рӯз сифедаст парда дар

شب پرده پوش و روز سفیدست پرده در

Бошад азон ба чашми сияҳи кор , бори субҳ

باشد ازان به چشم سیه کار، بار صبح

Моро шабӣаст аз дили фиръавни тира тар

ما را شبی است از دل فرعون تیره تر

Беҳуда май баради яди Байзо ба кори субҳ

بیهوده می برد ید بیضا به کار صبح

Торикӣ лаҳад нашавад аз чароғ кам

تاریکی لحد نشود از چراغ کم

Бо хотир гирифта наёяд ба кори субҳ

با خاطر گرفته نیاید به کار صبح

Умраш тамом шуд ба нафаси рост карданӣ

عمرش تمام شد به نفس راست کردنی

Ҳар чанд басти пои зи шафақ дарнигор субҳ

هر چند بست پا ز شفق در نگار صبح

Пайванди тирагӣ ба шаби ман зиёда шуд

پیوند تیرگی به شب من زیاده شد

Чандон ки баради теғи ду дамро ба кори субҳ

چندان که برد تیغ دو دم را به کار صبح

Аз чашми шӯр , хӯн шафақ шуд , ба хоки рехт

از چشم شور، خون شفق شد، به خاک ریخت

Ширӣ ки дошт дар қадаҳи зарнигори субҳ

شیری که داشت در قدح زرنگار صبح

Соиби замин пок кунад донаро гуҳар

صائب زمین پاک کند دانه را گهر

Аз абри дида , қатра чанде бабори субҳ

از ابر دیده، قطره چندی ببار صبح