Аз қурси офтоб тиҳӣ нест хон субҳ

از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

Доим буд зи сидқи талаби пухтаи нони субҳ

دایم بود ز صدق طلب پخته نان صبح

Магзар зи ҳарфи рост ки аз раҳгузори сидқ

مگذر ز حرف راست که از رهگذار صدق

Пар зар кунад фалаки зи кавокиби даҳони субҳ

پر زر کند فلک ز کواکب دهان صبح

Дар нури сидқ маҳв шавад даъвии дурӯғ

در نور صدق محو شود دعوی دروغ

Зулмат ба гирд меравад аз корвони субҳ

ظلمت به گرد می رود از کاروان صبح

Ишқӣ ки содиқаст буд эмин аз завол

عشقی که صادق است بود ایمن از زوال

Ин таб бурун намеравад аз устихони субҳ

این تب برون نمی رود از استخوان صبح

Дар рост хонагон натавон ёфтан каҷӣ

در راست خانگان نتوان یافتن کجی

Тири дуо хато нашавад аз камони субҳ

تیر دعا خطا نشود از کمان صبح

Бо субҳи хуши бро , ки буд меҳр бе завол

با صبح خوش برآ، که بود مهر بی زوال

Барги хазони расидае аз бӯстони субҳ

برگ خزان رسیده ای از بوستان صبح

Об оварад ба дида чу хуршед , диданаш

آب آورد به دیده چو خورشید، دیدنش

Ҳар гул ки во шуд аз нафаси хўнчкони субҳ

هر گل که وا شد از نفس خونچکان صبح

Дилро агар зи гирди гунаҳ пок ме кунӣ

دل را اگر ز گرد گنه پاک می کنی

Ғофил машав зи чеҳра шабнам фишон субҳ

غافل مشو ز چهره شبنم فشان صبح

Хуршеди афсари зари азин остона ёфт

خورشید افسر زر ازین آستانه یافت

Зинҳор бар мадори сар аз остони субҳ

زنهار بر مدار سر از آستان صبح

Магушоӣ чоки сина ки тарсами зи инфеъол

مگشای چاک سینه که ترسم ز انفعال

То рӯзи ҳашар таҳта бимонад дукони субҳ

تا روز حشر تخته بماند دکان صبح

Кӯтоҳи дори дасти дуо аз рикоби халқ

کوتاه دار دست دعا از رکاب خلق

Соиб чу мумкинаст гирифтани Аннани субҳ

صائب چو ممکن است گرفتن عنان صبح