Дил зинда мекунад нафаси ҷонФзои субҳ
دل زنده می کند نفس جانفزای صبح
Ҷон мешавад ду мағзи зи обу ҳавои субҳ
جان می شود دو مغز ز آب و هوای صبح
Чун офтоби қибла заррот ме шавад
چون آفتاب قبله ذرات می شود
Ҳар кас ки суд рӯй иродат ба пои субҳ
هر کس که سود روی ارادت به پای صبح
Хуршеди афсари зари азин остона ёфт
خورشید افسر زر ازین آستانه یافت
Зинҳори рӯи мтоби зи дўлтсрои субҳ
زنهار رو متاب ز دولتسرای صبح
Дар зери пои сайри дароради барроқи рӯҳ
در زیر پای سیر درآرد براق روح
Азм Ромемро нафаси ҷонФзои субҳ
عظم رمیم را نفس جانفزای صبح
Чун хӯни мурдаи қобили талқин файз нест
چون خون مرده قابل تلقین فیض نیست
Ҳар каси зи хоб хуш наҷаҳд дар ҳавои субҳ
هر کس ز خواب خوش نجهد در هوای صبح
Файзаст файз , суҳбати ишроқёни тамом
فیض است فیض، صحبت اشراقیان تمام
Зинҳор саъй кун ки ваии ошнои субҳ
زنهار سعی کن که وی آشنای صبح
Аз хон рӯзгор ба як қурс сохта аст
از خوان روزگار به یک قرص ساخته است
Содиқ буд ҳамеша азон Аштҳои субҳ
صادق بود همیشه ازان اشتهای صبح
Дастӣ каз остин бадар ояд з рӯй сидқ
دستی کز آستین بدر آید ز روی صدق
Сар панҷа кулем шавад аз дуои субҳ
سر پنجه کلیم شود از دعای صبح
Чун ахтарони чароғи шабистон тамом шуд
چون اختران چراغ شبستان تمام شد
Ҳар кас фишонд хурдаи ҷонро ба пои субҳ
هر کس فشاند خرده جان را به پای صبح
Ғофил машав зи иззати перони зиндаи дил
غافل مشو ز عزت پیران زنده دل
Бархез чун сапанди зи ҷои пеши пои субҳ
برخیز چون سپند ز جا پیش پای صبح
Чун офтоб , зинда ҷовид ме шавад
چون آفتاب، زنده جاوید می شود
Худро расонад ҳар ки ба дорушшифои субҳ
خود را رساند هر که به دارالشفای صبح
Бар ғифлати сиёҳи дилон ханда ме занад
بر غفلت سیاه دلان خنده می زند
Ғофил машав зи ханда дандон намой субҳ
غافل مشو ز خنده دندان نمای صبح
Шуд эмин аз газанди шабихуни ҳодисот
شد ایمن از گزند شبیخون حادثات
Худро расонад ҳар ки ба зери ливои субҳ
خود را رساند هر که به زیر لوای صبح
Дар силки расатони натавонад сифед шуд
در سلک راستان نتواند سفید شد
Чун шамъ ҳар ки ҷони надиҳади рӯнамои субҳ
چون شمع هر که جان ندهد رونمای صبح
Гирди гуноҳ бо дили равшан чаҳ мекунад ?
گرد گناه با دل روشن چه می کند؟
Аз дӯди шаб сиёҳ нагардад қабои субҳ
از دود شب سیاه نگردد قبای صبح
Соиб чигуна васфи намояд , ки қосираст
صائب چگونه وصف نماید، که قاصرست
Хуршед бо ҳазор забон дар санои субҳ
خورشید با هزار زبان در ثنای صبح