Зон пеш коФтоб бигирад гулӯии субҳ

زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح

Рӯй худ аз мешафақӣ кун чу рӯй субҳ

روی خود از می شفقی کن چو روی صبح

Зон пеш каз ғубори нафас бесафо шавад

زان پیش کز غبار نفس بی صفا شود

Лабрез кун сабуии худ аз оби ҷӯии субҳ

لبریز کن سبوی خود از آب جوی صبح

Хуршеди чашм об диҳад аз назора аш

خورشید چشم آب دهد از نظاره اش

Чун шабнами он ки чашми кушояд ба рӯй субҳ

چون شبنم آن که چشم گشاید به روی صبح

Дар чашми мункирони қиёмати намӯна Эй аст

در چشم منکران قیامت نمونه ای است

Аз ҷӯии шери гулшани фирдавс , ҷӯии субҳ

از جوی شیر گلشن فردوس، جوی صبح

Ту хуфтае ва мешаканд хори оташин

تو خفته ای و می شکند خار آتشین

Дар пои офтоби зи баси ҷустуҷӯии субҳ

در پای آفتاب ز بس جستجوی صبح

Чун шамъ агар чаҳ марги ман аз нӯшханд ӯст

چون شمع اگر چه مرگ من از نوشخند اوست

Сад перҳан гудохтам аз орзӯии субҳ

صد پیرهن گداختم از آرزوی صبح

эй дили сиёҳ , иззати перони нигоҳи дор

ای دل سیاه، عزت پیران نگاه دار

Дар хӯни макаши зи бодаи гулранги мӯии субҳ

در خون مکش ز باده گلرنگ موی صبح

Хоҳӣ ки сурх рӯй шӯй дар басити хок

خواهی که سرخ روی شوی در بسیط خاک

Чун гул ба оби дида худ кун вузӯии субҳ

چون گل به آب دیده خود کن وضوی صبح

Чун офтоби хомаи соиб илм кашид

چون آفتاب خامه صائب علم کشید

Пар нур кард олимӣ аз гуфтугӯии субҳ

پر نور کرد عالمی از گفتگوی صبح