Оҳ аз занги кудурат пок созад сина ро

آه از زنگ کدورت پاک سازد سینه را

намешавад равшани зи хокистари саводи ойӣна ро

می شود روشن ز خاکستر سواد آیینه را

Гар меравшан кунад аз машриқи минои тулӯъ

گر می روشن کند از مشرق مینا طلوع

Субҳи шанбе ме тавон кардани шаби одина ро

صبح شنبه می توان کردن شب آدینه را

наме тавон дар синаи равшани замирон рӯй дид

می توان در سینه روشن ضمیران روی دید

Об месозад фурӯғи ин гуҳари ганҷина ро

آب می سازد فروغ این گهر گنجینه را

Зиндагонӣ бо фишори қабр кардан мушкил аст

زندگانی با فشار قبر کردن مشکل است

Пок кун аз сафҳаи хотири ғубори кӣна ро

پاک کن از صفحه خاطر غبار کینه را

Дидаи ойӣнаро ҷавҳар буд мӯии зиёд

دیده آیینه را جوهر بود موی زیاد

Пок кун чун суфиён аз илми расмии сина ро

پاک کن چون صوفیان از علم رسمی سینه را

Бо басират , чашм зоҳирбин намеояд ба кор

با بصیرت، چشم ظاهربین نمی آید به کار

Равзанӣ ҳоҷат набошад хонаи ойӣна ро

روزنی حاجت نباشد خانه آیینه را

Чун зираи зери қабо , пӯшида аз мардум кунанд

چون زره زیر قبا، پوشیده از مردم کنند

Мӯшикофони тариқати хирқаи пашмина ро

موشکافان طریقت خرقه پشمینه را

Хирқаи пӯшӣ , бар ду олами остин афшодан аст

خرقه پوشی، بر دو عالم آستین افشاندن است

Чун гадоёни рқъаҳ ҳоҷат макун ҳар пина ро

چون گدایان رقعه حاجت مکن هر پینه را

Дар ғами фардои саромади шодии имрӯзи мо

در غم فردا سرآمد شادی امروز ما

Ёди шанбеи талх бар Тифлон кунад одина ро

یاد شنبه تلخ بر طفلان کند آدینه را

Нест соиби илми расмии синаи софонро ба кор

نیست صائب علم رسمی سینه صافان را به کار

намекунад мағшуш , ҷавҳари сафҳаи ойӣна ро

می کند مغشوش، جوهر صفحه آیینه را