Вақт аст бигузарем чу мавҷ аз шароби талх

وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخ

Беруни кашеми гавҳари худро зи оби талх

بیرون کشیم گوهر خود را ز آب تلخ

Кавсар чу сарв ҷо диҳадаш дар канори худ

کوثر چو سرو جا دهدش در کنار خود

Ҳар кас гузаштааст дарин ншأаҳи зи оби талх

هر کس گذشته است درین نشأه ز آب تلخ

ӣнҷо ба оби тавбаи зи лаб занг ме бишӯй

اینجا به آب توبه ز لب زنگ می بشوی

Дар ҳашар машну аз лаби ризвони ҷавоби талх

در حشر مشنو از لب رضوان جواب تلخ

Шукр ба заҳру нӯш ба нашутур ки додааст ?

شکر به زهر و نوش به نشتر که داده است؟

Аз дил мабар ҳаловати имон ба оби талх

از دل مبر حلاوت ایمان به آب تلخ

На хӯрданат ба вақт ва на хобат ба ҷои хеш

نه خوردنت به وقت و نه خوابت به جای خویش

Чун зиндаи мондае ту ба ин хӯрду хоби талх ?

چون زنده مانده ای تو به این خورد و خواب تلخ؟

Дилро мсўзи зи оташи исён ки Ром кунад

دل را مسوز ز آتش عصیان که رم کند

Дар пеши саг агар фиканӣ ин кабоби талх

در پیش سگ اگر فکنی این کباب تلخ

Соиб бирез ашк ки дар офтоби ҳашар

صائب بریز اشک که در آفتاب حشر

Хоҳад гирифт дасти турои ин гулоби талх

خواهد گرفت دست ترا این گلاب تلخ