Шуд зсри гирдонеи ман бас ки ҳайрони гирдбод
شد زسر گردانی من بس که حیران گردباد
Кард гардишро Фромш дар биёбони гирдбод
کرد گردش را فرامش در بیابان گردباد
Чун надорад реша дар саҳрои имкони гирдбод
چون ندارد ریشه در صحرای امکان گردباد
Май баради оворагеи зуд аз биёбони гирдбод
می برد آوارگی زود از بیابان گردباد
Реша дар хок таъаллуқ нест аҳли шавқ ро
ریشه در خاک تعلق نیست اهل شوق را
намеравад беруни зи дунёи поикўбони гирдбод
می رود بیرون ز دنیا پایکوبان گردباد
Нест бо тани ҷони ваҳшати дидаро дилбастагӣ
نیست با تن جان وحشت دیده را دلبستگی
намефишонд гирд ҳастӣ аз худ осони гирдбод
می فشاند گرد هستی از خود آسان گردباد
Хори хор шавқ дорад ҷанг бо осӯдагӣ
خار خار شوق دارد جنگ با آسودگی
То нафас дорад наёсоед зҷўлони гирдбод
تا نفس دارد نیاساید ز جولان گردباد
Бар наёяд тухми умеди ман маҷнӯни зи хок
برنیاید تخم امّیدِ منِ مجنون ز خاک
Гарчи шуд аз гиряам сарви хиромони гирдбод
گرچه شد از گریه‌ام سرو خرامان گردباد
Хори хори шавқ дар дили кори бол ва пар кунад
خارخار شوق در دل کار بال و پَر کند
Тай ба як по мекунад чандини биёбони гирдбод
طی به یک پا می‌کند چندین بیابان گردباد
Тира бахтӣ мекунад кӯтаҳи забони лоф ро
تیره‌بختی می‌کند کوته زبانِ لاف را
Дар дил шабҳо намебошад намоёни гирдбод
در دل شب‌ها نمی‌باشد نمایان گردباد
Давлати сар дар ҳавоёнро намебошад давом
دولت سردرهوایان را نمی‌باشد دوام
намешавад дар ҷилвае аз дидаи пинҳони гирдбод
می‌شود در جلوه‌ای از دیده پنهان گردباد
Тангнои шаҳр зиндонаст бар сар гаштагон
تنگنای شهر زندان است بر سرگشتگان
Рост месозад нафасро дар биёбони гирдбод
راست می‌سازد نفس را در بیابان گردباد
Аз раҳи сҳронўрдон то тавон барчед хор
از ره صحرانوردان تا توان برچید خار
Нест мумкини пои худ печад ба домони гирдбод
نیست ممکن پای خود پیچد به دامان گردباد
Чашми хўнборми чунин дар гирягар тӯфон кунад
چشم خونبارم چنین در گریه گر طوفان کند
намешавад фаввораи хӯн дар биёбони гирдбод
می‌شود فوارهٔ خون در بیابان گردباد
намекунад захми забони шӯридагонро гармтар
می‌کند زخم زبان شوریدگان را گرم‌تر
Хору хасро бол ва пар созад зҷўлони гирдбод
خار و خس را بال و پَر سازد ز جولان گردباد
Аз ҷунуни даврии ман бас ки дорад печу тоб
از جنونِ دوریِ من بس که دارد پیچ و تاب
Барнамеи оради сари лоф аз гиребони гирдбод
برنمی‌آرد سرِ لاف از گریبان گردباد
Чун ба ҷавлон гарм гардад шавқи оташи пои ман
چون به جولان گرم گردد شوق آتش‌پای من
намешавад ангушти зинҳори биёбони гирдбод
می‌شود انگشتِ زنهارِ بیابان گردباد
Гар замади оҳи ман дар дил надорад хорҳо
گر ز مدّ آه من در دل ندارد خارها
Аз чаҳ мебошад ғуборолуду печони гирдбод ?
از چه می‌باشد غبارآلود و پیچان گردباد؟
Ман ба сар тай мекунам соиби раҳи борӣки теғ
من به سر طی می‌کنم صائب ره باریکِ تیغ
Гурбаи як по мекунад қатъи биёбони гирдбод
گر به یک پا می‌کند قطعِ بیابان گردباد