Соф кун эй сангдил бо дардмандони сина ро

صاف کن ای سنگدل با دردمندان سینه را

намекунад дарбастаи оҳии хонаи ойӣна ро

می کند دربسته آهی خانه آیینه را

Дарду доғи ишқро дар дил нуҳуфтан мушкил аст

درد و داغ عشق را در دل نهفتن مشکل است

Ин сапанди шӯх , миҷмар мекунад ганҷина ро

این سپند شوخ، مجمر می کند گنجینه را

Умри боқии мондаро натавон ба ғифлат сарф кард

عمر باقی مانده را نتوان به غفلت صرف کرد

Соқиои пеши ори он таҳи шишаи дӯшина ро

ساقیا پیش آر آن ته شیشه دوشینه را

Занг аз ойӣнаи торики сайқал май барад

زنگ از آیینه تاریک صیقل می برد

Магзарон бе бодаи равшани шаби одина ро

مگذران بی باده روشن شب آدینه را

Ҳеҷ сайли хонаи пардозӣ чу гирд кӣна нест

هیچ سیل خانه پردازی چو گرد کینه نیست

Дар дарун хона бошад хасм , соҳиби кӣна ро

در درون خانه باشد خصم، صاحب کینه را

Гули зи шабнам дар дил шабҳо намебошад ҷудо

گل ز شبنم در دل شبها نمی باشد جدا

Хўдпрстон дар бағал гиранд шаби ойӣна ро

خودپرستان در بغل گیرند شب آیینه را

Аз намад , ойӣнаи соиб дар ҳисор оҳан аст

از نمد، آیینه صائب در حصار آهن است

Суфиён донанд қадари хирқаи пашмина ро

صوفیان دانند قدر خرقه پشمینه را