Хол мавзунаст ҳар ҷо бар рух дилбар фитод

خال موزون است هر جا بر رخ دلبر فتاد

Ҳеҷ ҷо биҷо набошад ҳар ки нек ахтар фитод

هیچ جا بیجا نباشد هر که نیک اختر فتاد

Зуд мешуд маҳви тбхол аз лаб чун лаъл ӯ

زود می شد محو تبخال از لب چون لعل او

Аз кабоби мо магари ашкӣ бар ин ахгар фитод ?

از کباب ما مگر اشکی بر این اخگر فتاد؟

Нақши ширинро чу маҳмили сар ба саҳро дода ем

نقش شیرین را چو محمل سر به صحرا داده ایم

Шӯри мо сад парда аз Фарҳоди ширин тар фитод

شور ما صد پرده از فرهاد شیرین تر فتاد

Чашми захмии домгоҳи ишқро дар кор ҳаст

چشم زخمی دامگاه عشق را در کار هست

Чун қафаси паҳлавии мо саҳласт агар лоғар фитод

چون قفس پهلوی ما سهل است اگر لاغر فتاد

намекашад охир ба хиҷлати комҷўииҳои даҳр

می کشد آخر به خجلت کامجوییهای دهر

Хори хор орзӯ хоҳад ба пушт сар фитод

خار خار آرزو خواهد به پشت سر فتاد

Бо хаёл рӯй гул аз суҳбат гул сохтем

با خیال روی گل از صحبت گل ساختیم

Сайри боғу бӯстони мо ба зер пар фитод

سیر باغ و بوستان ما به زیر پر فتاد

Аз ҳарими ишқи моро ҳечкас берун накард

از حریم عشق ما را هیچکس بیرون نکرد

Ин сапанд аз шухии худ давр аз миҷмар фитод

این سپند از شوخی خود دور از مجمر فتاد

Мубталои шаш ҷиҳатро чораи ҷуз таслим нест

مبتلای شش جهت را چاره جز تسلیم نیست

Нақш бекораст ҳар ҷои муҳра дар шшдр фитод

نقش بیکارست هر جا مهره در ششدر فتاد

Ҳар киро роҳ сухан доданд неъматҳо азуаст

هر که را راه سخن دادند نعمتها ازوست

Тӯтии мо то даҳани вокрд дар шукр фитод

طوطی ما تا دهن واکرد در شکر فتاد

Пой хоб олуд мо аз ҳар ду олам даргузашт

پای خواب آلود ما از هر دو عالم درگذشت

Банди натавонад шудани теғӣ ки хуш лангар фитод

بند نتواند شدن تیغی که خوش لنگر فتاد

Соиб аз ҳасани гулӯи сӯз ки май гӯйии сухан ?

صائب از حسن گلو سوز که می گویی سخن؟

Котш аз калаки ҷҳонсўзи ту дар дафтар фитод

کآتش از کلک جهانسوز تو در دفتر فتاد