Баҳри гандум аз биҳишти одам агар берун фитод

بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاد

Дидаи мо дар биҳишт аз рӯй гандум гаван фитод

دیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد

Хӯн зсимо мечакад шамшери заҳролӯд ро

خون زسیما می چکد شمشیر زهرآلود را

Алҳзр аз чеҳраи сабзӣ ки таҳ гулгун фитод

الحذر از چهره سبزی که ته گلگون فتاد

Аз сиришки талхи нақлу бодааш омода шуд

از سرشک تلخ نقل و باده اش آماده شد

Дида ҳар кас бар он лаъл лаб мегаван фитод

دیده هر کس بر آن لعل لب میگون فتاد

Хиҷлат рӯй замин зон соқ симин ме кашад

خجلت روی زمین زان ساق سیمین می کشد

Ҷилваи тоўс дар зоҳир агар мавзун фитод

جلوه طاوس در ظاهر اگر موزون فتاد

Дар либоси шох гул гардад қиёмати ҷилва гар

در لباس شاخ گل گردد قیامت جلوه گر

Куштае каз дасту теғ ӯ ба хок ва хӯн фитод

کشته ای کز دست و تیغ او به خاک و خون فتاد

Кард дӯдаши равзани чашми ғизолонро сиёҳ

کرد دودش روزن چشم غزالان را سیاه

Оташӣ каз рӯй Лайлӣ дар дил маҷнӯн фитод

آتشی کز روی لیلی در دل مجنون فتاد

намекунад саргашта чун паргор аҳл дид ро

می کند سرگشته چون پرگار اهل دید را

Нуқтаи холӣ ки аз калаки қазо мавзун фитод

نقطه خالی که از کلک قضا موزون فتاد

Брнхизди лола бе доғи нмксўд аз замин

برنخیزد لاله بی داغ نمکسود از زمین

Шӯришӣ каз ишқи маҷнӯн дар дил ҳомӯн фитод

شورشی کز عشق مجنون در دل هامون فتاد

Гирди кулуфт аз дили Фарҳоди ҷӯии шери шаст

گرد کلفت از دل فرهاد جوی شیر شست

Дар миёни ъшқбозони нони ман дар хӯн фитод

در میان عشقبازان نان من در خون فتاد

Рӯй ӯ рӯзӣ ки соиб аз ниқоб омад бурун

روی او روزی که صائب از نقاب آمد برون

Офтобу моҳ аз тоқи дил гардун фитод

آفتاب و ماه از طاق دل گردون فتاد