Ҷунбиши мижгони ҳузур аз дидау дил май барад

جنبش مژگان حضور از دیده و دل می برد

Чашми бсмли лиззат аз дидори қотил май барад

چشم بسمل لذت از دیدار قاتل می برد

Шукри қатъи роҳ , орифро кунад бедортар

شکر قطع راه، عارف را کند بیدارتر

Ғофилонро хоб дар домони манзил май барад

غافلان را خواب در دامان منزل می برد

Дар дили шаби дуздро ҷуръат яке гардад ҳазор

در دل شب دزد را جرأت یکی گردد هزار

Хол ӯ дар пардаи хати бештари дил май барад

خال او در پرده خط بیشتر دل می برد

намешавад лутфи худои афтодагонро дастгир

می شود لطف خدا افتادگان را دستگیر

Хору хасро муваҷҷаҳи дарё ба соҳил май барад

خار و خس را موجه دریا به ساحل می برد

Вой бар он кас ки чун қамарии дарин бстонсро

وای بر آن کس که چون قمری درین بستانسرا

Ҳоҷати худ пеши сару пой дар гул май барад

حاجت خود پیش سر و پای در گل می برد

Лоларо аз дил , сиёҳӣ абр натавонист шаст

لاله را از دل، سیاهی ابر نتوانست شست

Доғи хӯни мо ки аз домони қотил май барад ?

داغ خون ما که از دامان قاتل می برد؟

Аз дили битоби як мӯ бар танам осӯда нест

از دل بیتاب یک مو بر تنم آسوده نیست

Ин сапанди шӯхи осоиши зи маҳфил май барад

این سپند شوخ آسایش ز محفل می برد

Гарчи медонад васоили парда бегонагӣ аст

گرچه می داند وسایل پرده بیگانگی است

Дили ҳамон моро ба дунболи васоил май барад

دل همان ما را به دنبال وسایل می برد

Ҳасани оламгир Лайлӣ нест дар ҷое ки нест

حسن عالمگیر لیلی نیست در جایی که نیست

Ошиқ аз домони саҳрои файзи маҳмил май барад

عاشق از دامان صحرا فیض محمل می برد

Олами пуркӯрро як раҳбари бино бас аст

عالم پرکور را یک رهبر بینا بس است

Раҳи шиносии корвониро ба манзил май барад

ره شناسی کاروانی را به منزل می برد

Шуд зики паймонаи соиби кашф бар ман розҳо

شد زیک پیمانه صائب کشف بر من رازها

Суҳбати ойӣнаи рӯйони занг аз дил май барад

صحبت آیینه رویان زنگ از دل می برد