Шом азон зулфи сияҳи сунбул ба доман май барад

شام ازان زلف سیه سنبل به دامن می برد

Субҳ аз ани чоки гиребони гул ба доман май барад

صبح از ان چاک گریبان گل به دامن می برد

Он ки бар хори сари девор ҳасрат ме кашид

آن که بر خار سر دیوار حسرت می کشید

Ин замон аз гулшан ӯ гул ба доман май барад

این زمان از گلشن او گل به دامن می برد

Як саросар рафт ва дар гулзори қаҳт дил фиканд

یک سراسر رفت و در گلزار قحط دل فکند

Тифли мо аз бӯстони булбул ба доман май барад

طفل ما از بوستان بلبل به دامن می برد

Аз сркўии диловезаши сабо дар бӯстон

از سرکوی دلاویزش صبا در بوستان

Хор ва хас меоварад , сунбул ба доман май барад

خار و خس می آورد، سنبل به دامن می برد

Умрҳо рафту сабо аз тозагӣҳои сухан

عمرها رفت و صبا از تازگیهای سخن

Гули зхоки толиби омул ба доман май барад

گل زخاک طالب آمل به دامن می برد