Бӯса чун маҳрӯм аз он лабҳои хандон бугзарад ?

بوسه چون محروم از آن لبهای خندان بگذرد؟

Мӯри мо чун талхком аз шкрстон бугзарад ?

مور ما چون تلخکام از شکرستان بگذرد؟

Май расонади риштаи нисбат ба он зулфи дароз

می رساند رشته نسبت به آن زلف دراز

Чашми ман чун аз сари хоб парешон бугзарад ?

چشم من چون از سر خواب پریشان بگذرد؟

Тавқ ҳастӣ бар гирифт аз гарданами доғи ҷунун

طوق هستی بر گرفت از گردنم داغ جنون

Меҳр чун толеъ шавад субҳ аз гиребон бугзарад

مهر چون طالع شود صبح از گریبان بگذرد

Хок май молад ба лаби теғаши зннги хӯни ман

خاک می مالد به لب تیغش زننگ خون من

Оҳ агар ин ҳарф дар базм шаҳидон бугзарад

آه اگر این حرف در بزم شهیدان بگذرد

Шавқ чун по дар рикоб биқрорӣ оварад

شوق چون پا در رکاب بیقراری آورد

Корвони шабнам аз рег биёбон бугзарад

کاروان شبنم از ریگ بیابان بگذرد

Мо сбкрўҳони ҳарифи ноз марҳам нестем

ما سبکروحان حریف ناز مرهم نیستیم

Дӯст медорем захмиро ки аз ҷон бугзарад

دوست می داریم زخمی را که از جان بگذرد

Давр бошӣ нест ҳоҷати қаҳрамони ишқ ро

دور باشی نیست حاجت قهرمان عشق را

Шери раҳ во мекунад чун аз Нитсаатон бугзарад

شیر ره وا می کند چون از نیستان بگذرد

Чашмаи замзами намак дар дидаи худ рехта аст

چشمه زمزم نمک در دیده خود ریخته است

То мабодои ғофили он сарв хиромон бугзарад

تا مبادا غافل آن سرو خرامان بگذرد

Исфаҳони чашми ҷаҳон гар нест соиб аз чаҳ рӯ

اصفهان چشم جهان گر نیست صائب از چه رو

Серума натавонист аз хок сафоҳон бугзарад ?

سرمه نتوانست از خاک صفاهان بگذرد؟