Сари гардон чанд аз ман он сарв хиромон бугзарад

سر گردان چند از من آن سرو خرامان بگذرد

Аз ғубор ҳастӣ ман доман афшон бугзарад

از غبار هستی من دامن افشان بگذرد

Дил змн мегирад ва рӯй дилаш бо дайгарӣ аст

دل زمن می گیرد و روی دلش با دیگری است

Инчунин зулмии магар дар коФрстон бугзарад

اینچنین ظلمی مگر در کافرستان بگذرد

Маркази паргор гардун гардад аз осӯдагӣ

مرکز پرگار گردون گردد از آسودگی

Ҳар сари озодае каз фикр сомон бугзарад

هر سر آزاده ای کز فکر سامان بگذرد

Сар бар орад аз гиребони ҳаёти ҷовдон

سر بر آرد از گریبان حیات جاودان

Ҳар ки зери теғи ҷонон аз сар ҷон бугзарад

هر که زیر تیغ جانان از سر جان بگذرد

Бо ду сад умеди хоки роҳ ӯ гардӣда ам

با دو صد امید خاک راه او گردیده ام

Оҳ агар аз хоки ман барчӣда домон бугзарад

آه اگر از خاک من برچیده دامان بگذرد

Чун ман ҳайрони тавонам аз тамошояши гузашт ?

چون من حیران توانم از تماشایش گذشت؟

Об натавонист аз он сарв хиромон бугзарад

آب نتوانست از آن سرو خرامان بگذرد

Дар ҳарими васл аз навмидии ман огаҳ аст

در حریم وصل از نومیدی من آگه است

Бо даҳони хушк ҳар каси зоб ҳайвон бугзарад

با دهان خشک هر کس زآب حیوان بگذرد

Дар буруни боғи буии гули маро девона кард

در برون باغ بوی گل مرا دیوانه کرد

То чҳо бар булбул аз қурб гулистон бугзарад

تا چها بر بلبل از قرب گلستان بگذرد

Дар замини поки соиби қатра гавҳар ме шавад

در زمین پاک صائب قطره گوهر می شود

Аз садаф зулмаст хушки он абр Нитсаон бугзарад

از صدف ظلم است خشک آن ابر نیسان بگذرد