Лолаи шабнами фиребати барги гулро об кард

لاله شبنم فریبت برگ گل را آب کرد

Дар мазоқи лаъл , обу рангро хуноб кард

در مذاق لعل، آب و رنگ را خوناب کرد

Аз нигоҳи гарми ман ҳасани ту ъолмсўз шуд

از نگاه گرم من حسن تو عالمسوز شد

Тоъати ман тоқи абрӯии туро миҳроб кард

طاعت من طاق ابروی ترا محراب کرد

Дар замини поки ман реги равон ҳирс нест

در زمین پاک من ریگ روان حرص نیست

наметавонад шабнамии кишти маро сероб кард

می تواند شبنمی کشت مرا سیراب کرد

Ҳар ки чун шабнам ба хӯни дили шабиро рӯз кард

هر که چون شبنم به خون دل شبی را روز کرد

Даст дар оғӯш бо хуршед ъолмтоб кард

دست در آغوش با خورشید عالمتاب کرد

наметавонад кард бо дили теғ ӯро синаи соф

می تواند کرد با دل تیغ او را سینه صاف

Он ки мавҷи баҳрро равшангар сайлоб кард

آن که موج بحر را روشنگر سیلاب کرد

Хӯни зғирт дар вуҷӯдами пӯст бар тан май дард

خون زغیرت در وجودم پوست بر تن می درد

То лаби захм киро теғаш дигар сероб кард ?

تا لب زخم که را تیغش دگر سیراب کرد؟

Наъли ворун дар тариқи бандагии Хизр раҳ аст

نعل وارون در طریق بندگی خضر ره است

Каъбаро дид он ки ӣнҷои пушт бар миҳроб кард

کعبه را دید آن که اینجا پشت بر محراب کرد

Каъбаи мақсӯд аз мо ӣнқадар даврӣ надошт

کعبه مقصود از ما اینقدر دوری نداشت

Роҳи моро инчунин хобидаи шукр хоб кард

راه ما را اینچنین خوابیده شکر خواب کرد

Ин ҷавоби мисра навъе ки хокаши сабзи бод !

این جواب مصرع نوعی که خاکش سبز باد!

Сояи абри баҳории киштро сероб кард

سایه ابر بهاری کشت را سیراب کرد