Чеҳраи ?ути хуршед симо мекунад ойӣна ро

چهره ات خورشید سیما می کند آیینه را

Лаъли ҷони бахшат масеҳо мекунад ойӣна ро

لعل جان بخشت مسیحا می کند آیینه را

Гарчи аз ойӣна гуё мешавад ҳар тӯтӣӣ

گرچه از آیینه گویا می شود هر طوطیی

Тӯтии хати ту гуё мекунад ойӣна ро

طوطی خط تو گویا می کند آیینه را

Содаи лавҳи он кас ки баҳр дидани рухсори ту

ساده لوح آن کس که بهر دیدن رخسار تو

Таҳтаи мшқр тамошо мекунад ойӣна ро

تخته مشقر تماشا می کند آیینه را

То чаҳ кайфият диҳад , каз обдории лаъли ту

تا چه کیفیت دهد، کز آبداری لعل تو

Пар май лаълӣ чу мино мекунад ойӣна ро

پر می لعلی چو مینا می کند آیینه را

Ҳасани рӯзафзӯн ӯ дар ҳар тамошо карданӣ

حسن روزافزون او در هر تماشا کردنی

Ншأаҳи ҳайрати ду боло мекунад ойӣна ро

نشأه حیرت دو بالا می کند آیینه را

Шавқи домнгирии тимсоли он Юсуфи лақо

شوق دامنگیری تمثال آن یوسف لقا

Дасти густох Зулайхо мекунад ойӣна ро

دست گستاخ زلیخا می کند آیینه را

Дидани пешонии вокрдаҳи ?ут ҳар субҳгоҳ

دیدن پیشانی واکرده ات هر صبحگاه

Чини ҷавҳар аз ҷабин во мекунад ойӣна ро

چین جوهر از جبین وا می کند آیینه را

Чун براردи шавкати ҳасани ту даст аз остин

چون برآرد شوکت حسن تو دست از آستین

Шқ чу моҳи олам оро мекунад ойӣна ро

شق چو ماه عالم آرا می کند آیینه را

намекунад занҷири ҷавҳари пора чун девонагон

می کند زنجیر جوهر پاره چون دیوانگان

Гар чунин ҳасани ту шайдо мекунад ойӣна ро

گر چنین حسن تو شیدا می کند آیینه را

Мардумонро об агар гардад ба чашм аз офтоб

مردمان را آب اگر گردد به چشم از آفتاب

Партав рӯй ту дарё мекунад ойӣна ро

پرتو روی تو دریا می کند آیینه را

Чун замини ташнае каз абр гардад тозаи рӯ

چون زمین تشنه ای کز ابر گردد تازه رو

Аз арақ рӯй ту эҳё мекунад ойӣна ро

از عرق روی تو احیا می کند آیینه را

Нафас бдкрдор хоҳад хонаи дилро сиёҳ

نفس بدکردار خواهد خانه دل را سیاه

Занг бар зангӣ гуворо мекунад ойӣна ро

زنگ بر زنگی گوارا می کند آیینه را

Калаки соиб чун Асои Мӯсавӣ дар равад нил

کلک صائب چون عصای موسوی در رود نیل

Рахнаҳо дар сина пайдо мекунад ойӣна ро

رخنه ها در سینه پیدا می کند آیینه را