То гулистонро ниҳоли қоматаш обод кард

تا گلستان را نهال قامتش آباد کرد

Боғбони чандини хиёбони сарвро озод кард

باغبان چندین خیابان سرو را آزاد کرد

Сангро дар нола май оради видоъи дӯстон

سنگ را در ناله می آرد وداع دوستان

Бесутуни фарёдҳо дар мотам Фарҳод кард

بیستون فریادها در ماتم فرهاد کرد

Нест чун ҷавҳар агар дар боли ҳиммати кӯтаҳӣ

نیست چون جوهر اگر در بال همت کوتهی

наме тавон парвозҳо дар байза фӯлод кард

می توان پروازها در بیضه فولاد کرد

Муддатӣ шуд гарчи аз ҷӯши нишот афтода ем

مدتی شد گرچه از جوش نشاط افتاده ایم

наме тавон аз хоки мо майхонаҳо обод кард

می توان از خاک ما میخانه ها آباد کرد

Тоҷдоронро тариқи хусравӣ таълим дод

تاجداران را طریق خسروی تعلیم داد

Ин ки аз ҳудҳуди сулаймони вақти ғайбат ёд кард

این که از هدهد سلیمان وقت غیبت یاد کرد

ӣнқадари тамҳид дар таъмири мо дар кор нест

اینقدر تمهید در تعمیر ما در کار نیست

наме тавон моро ба гирди доманӣ обод кард

می توان ما را به گرد دامنی آباد کرد

Оҳ агар завқ гирифторӣ нахоҳад узри мо

آه اگر ذوق گرفتاری نخواهد عذر ما

Ваҳшати мо хӯни олам дар дил сайёд кард

وحشت ما خون عالم در دل صیاد کرد

Рафт дар ганҷи гуҳари поиш чу девори ятем

رفت در گنج گهر پایش چو دیوار یتیم

Чун Хизр ҳар кас ки дар таъмири мо имдод кард

چون خضر هر کس که در تعمیر ما امداد کرد

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки фатҳӣ гуфта аст

این جواب آن غزل صائب که فتحی گفته است

Аз фаромӯшон мабод он кас ки моро ёд кард

از فراموشان مباد آن کس که ما را یاد کرد