Марги натавонад ба арбоби сухан бедод кард

مرگ نتواند به ارباب سخن بیداد کرد

Сарвро як мисра аз қайди хазон озод кард

سرو را یک مصرع از قید خزان آزاد کرد

Мо дили худро ба навмидӣ тасаллӣ дода ем

ما دل خود را به نومیدی تسلی داده ایم

Варна матлабро ба ҳиммат ме тавон эҷод кард

ورنه مطلب را به همت می توان ایجاد کرد

Хат озодӣ гирифт аз гӯшмоли рӯзгор

خط آزادی گرفت از گوشمال روزگار

Ҳар ки рӯй хеши вақфи силӣ устод кард

هر که روی خویش وقف سیلی استاد کرد

Доғи дшмнкомӣ аз даврон кам фурсат надид

داغ دشمنکامی از دوران کم فرصت ندید

Дӯстонро ҳар ки дар айёми давлат ёд кард

دوستان را هر که در ایام دولت یاد کرد

намезанад захми намоёни мавҷи ҷавҳар дар дилам

می زند زخم نمایان موج جوهر در دلم

Ковуши мижгон чаҳ бо ин байза фӯлод кард

کاوش مژگان چه با این بیضه فولاد کرد

Ёдӣ аз соҳиб камолӣ медиҳад изҳори нақс

یادی از صاحب کمالی می دهد اظهار نقص

Лофи шогирдии марои шарманда устод кард

لاف شاگردی مرا شرمنده استاد کرد

Рӯй сарв аз силии бол тзрўон шуд кабӯд

روی سرو از سیلی بال تذروان شد کبود

Сунбули зулфи ту то пайванд бо шамшод кард

سنبل زلف تو تا پیوند با شمشاد کرد

Аз шикори лоғарам фарбеҳ нашуд паҳлавии дом

از شکار لاغرم فربه نشد پهلوی دام

Нотавонӣҳо марои шарманда сайёд кард

ناتوانیها مرا شرمنده صیاد کرد

Шасти оби зиндагӣ аз чеҳрааш гирди сафар

شست آب زندگی از چهره اش گرد سفر

Ҳар ки девори ятемиро чу Хизр обод кард

هر که دیوار یتیمی را چو خضر آباد کرد

Шуд ба андаки фурсатии срхили арбоби сухан

شد به اندک فرصتی سرخیل ارباب سخن

Ҳар ки аз рӯҳи фиғонии соиб истимдод кард

هر که از روح فغانی صائب استمداد کرد