Ҳар ки рӯи зини халқи ноҳамвор дар девор кард

هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کرد

Санглохи даҳрро бар хештан ҳамвор кард

سنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد

Хираи чашмонро агар маҳҷӯб созад давр нест

خیره چشمان را اگر محجوب سازد دور نیست

Рӯй шарм олуд ӯ ойӣнаро саттор кард

روی شرم آلود او آیینه را ستار کرد

Аз тарошидани ғубори лашкар хат шуд баланд

از تراشیدن غبار لشکر خط شد بلند

Оби теғи ин сабзаи хобидаро бедор кард

آب تیغ این سبزه خوابیده را بیدار کرد

Лашкари сангини ғифлати биҷгр афтода аст

لشکر سنگین غفلت بیجگر افتاده است

Мушт обӣ метавонад хуфтаро бедор кард

مشت آبی می تواند خفته را بیدار کرد

Гирди кулуфти бас ки аз даврон ба рӯй ман нишаст

گرد کلفت بس که از دوران به روی من نشست

Ҳар ки рӯ оварад дар ман , рӯй дар девор кард

هر که رو آورد در من، روی در دیوار کرد

Чин задан бар ҷабҳае ойӣнаи рӯ инсоф нест

چین زدن بر جبهه ای آیینه رو انصاف نیست

Танг бар тӯтӣ набояд арса гуфтор кард

تنگ بر طوطی نباید عرصه گفتار کرد

Гар наме гаштанди зоғони серумаи овози мо

گر نمی گشتند زاغان سرمه آواز ما

Май тавонистеми фарёдии дарин гулзор кард

می توانستیم فریادی درین گلزار کرد

Бас ки дар тимсоли ширини баради трдстӣ ба кор

بس که در تمثال شیرین برد تردستی به کار

Дар дили ойӣнаи хӯни Фарҳоди ширин кор кард

در دل آیینه خون فرهاد شیرین کار کرد

Рӯй гарми корфармогар ҳаводорӣ кунад

روی گرم کارفرما گر هواداری کند

наме тавонам бесутунро зари даст Афшор кард

می توانم بیستون را زر دست افشار کرد

Эътибори ноқис аз беэътиборӣ бадтараст

اعتبار ناقص از بی اعتباری بدترست

Қимати нозил ба Юсуфи чоҳро ҳамвор кард

قیمت نازل به یوسف چاه را هموار کرد

Гӯшагирӣ киштӣ Нӯҳаст тӯфони дида ро

گوشه گیری کشتی نوح است طوفان دیده را

Завқи танҳои зи суҳбатҳо маро безор кард

ذوق تنهایی ز صحبتها مرا بیزار کرد

Ҳамчуи бахт сабз гирад аз ҳавои зангор ро

همچو بخت سبز گیرد از هوا زنگار را

Аз намад ойӣнаам то рӯй дар бозор кард

از نمد آیینه ام تا روی در بازار کرد

Умри худ кӯтоҳ карду номаи худро сиёҳ

عمر خود کوتاه کرد و نامه خود را سیاه

Ҳар ки соиб чун қалами сари дрср гуфтор кард

هر که صائب چون قلم سر درسر گفتار کرد