Ҳар ки дар гулшан чу шабнами чашми ибрат боз кард

هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

Бетаваққуф аз ҷаҳони рангу бӯ парвоз кард

بی توقف از جهان رنگ و بو پرواز کرد

Дошт бидрдӣ ба зиндони тани осонии маро

داشت بیدردی به زندان تن آسانی مرا

Захми теғ ӯ дар раҳмат ба рӯем боз кард

زخم تیغ او در رحمت به رویم باز کرد

Гар сабксозӣ чу исо аз алойиқи хеш ро

گر سبک سازی چو عیسی از علایق خویش را

наме тавон бо байзаи зини бстонсро парвоз кард

می توان با بیضه زین بستانسرا پرواز کرد

Кард ҳаллоҷии камони дори ибрати пунба аш

کرد حلاجی کمان دار عبرت پنبه اش

Ҳар тнки зарфӣ ки чун Мансури кашф роз кард

هر تنک ظرفی که چون منصور کشف راز کرد

Ишқи охири интиқоми хеш аз Юсуф кашид

عشق آخر انتقام خویش از یوسف کشید

Гарчи дар оғоз чанде бар Зулайхо ноз кард

گرچه در آغاز چندی بر زلیخا ناز کرد

Гарчи дар кҳсори хандон буд Кебеки масти мо

گرچه در کهسار خندان بود کبک مست ما

Аз таҳи дили ханда дар сарпанҷа шаҳбоз кард

از ته دل خنده در سرپنجه شهباز کرد

Дар диласт он кас казов офоқи олам равшан аст

در دل است آن کس کزاو آفاق عالم روشن است

Бохти чашми он кас ки ин ойӣнаро пардоз кард

باخت چشم آن کس که این آیینه را پرداز کرد

Шуд зчшми шӯри дарёи об дар комаши гиреҳ

شد زچشم شور دریا آب در کامش گره

То садафи лаби пеши абри навбаҳорон боз кард

تا صدف لب پیش ابر نوبهاران باز کرد

Аз насиҳати нолаи гардуни навардам паст шуд

از نصیحت ناله گردون نوردم پست شد

Гӯшмоли ин сози сайри оҳангро носоз кард

گوشمال این ساز سیر آهنگ را ناساز کرد

Нохуни шоҳин саросар меравад дар сина ам

ناخن شاهین سراسر می رود در سینه ام

Бар миёни нозукаш то бҳлаҳ даст андоз кард

بر میان نازکش تا بهله دست انداز کرد

Ҷабҳаи вокрдаҳи мифтоҳи забон баста аст

جبهه واکرده مفتاح زبان بسته است

Сафҳаи ойӣнаи тӯтиро сухан пардоз кард

صفحه آیینه طوطی را سخن پرداز کرد

Ҳар ки соиби маънии рангин ба лафзи тозаи баст

هر که صائب معنی رنگین به لفظ تازه بست

Бодаи Широзро дар шиша Широз кард

باده شیراز را در شیشه شیراز کرد