Ҳар ки дар дунёи фонии зоди уқбо ҷамъ кард

هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کرد

Қисмат имрӯз хӯрду дили зФрдо ҷамъ кард

قسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد

Поикўбон мешавад зи овозаи табли раҳил

پایکوبان می شود ز آوازه طبل رحیل

Хешро пеш аз сафар чун роҳи паймо ҷамъ кард

خویش را پیش از سفر چون راه پیما جمع کرد

Миҷмар аз тасхири буии авд ва анбар оҷизаст

مجمر از تسخیر بوی عود و عنبر عاجزست

Чун тавонад осмони болу пари мо ҷамъ кард ?

چون تواند آسمان بال و پر ما جمع کرد؟

Ғӯта зад дар чашмаи хуршед то во кард чашм

غوطه زد در چشمه خورشید تا وا کرد چشم

Ҳар ки чун шабнами дарин гулзори худро ҷамъ кард

هر که چون شبنم درین گلزار خود را جمع کرد

Бо сари озодаи ин беҳудаи гардӣ то ба чанд ?

با سر آزاده این بیهوده گردی تا به چند؟

Кӯҳи зери теғ дар домони худ по ҷамъ кард

کوه زیر تیغ در دامان خود پا جمع کرد

Ҳосили ҷамъияти дунёи парешон хотирӣ аст

حاصل جمعیت دنیا پریشان خاطری است

Рӯй ҷамъият набинад ҳар ки дунё ҷамъ кард

روی جمعیت نبیند هر که دنیا جمع کرد

Уқдае чун осмон дар ришта кораш фитод

عقده ای چون آسمان در رشته کارش فتاد

Бо тҷри даҳр ки сӯзан ҳамчун исо ҷамъ кард

با تجر دهر که سوزن همچون عیسی جمع کرد

Ҳар ки дар ҷамъияти асбоби умраш сарф шуд

هر که در جمعیت اسباب عمرش صرف شد

Пардаҳои хоби баҳри чашми бино ҷамъ кард

پرده های خواب بهر چشم بینا جمع کرد

Даст дар перӣ ба ҳам судан надорад ҳосилӣ

دست در پیری به هم سودن ندارد حاصلی

Пеши азин сайлоб мебоист худро ҷамъ кард

پیش ازین سیلاب می بایست خود را جمع کرد

Харҷ рӯй сахт оҳан шуд ба андаки фурсатӣ

خرج روی سخت آهن شد به اندک فرصتی

Хурда чанде ки дар дили санги хоро ҷамъ кард

خرده چندی که در دل سنگ خارا جمع کرد

Шуд сувидои ҳалқаи берун дар ин хона ро

شد سویدا حلقه بیرون در این خانه را

Бас ки дил аз содагии тухми таманно ҷамъ кард

بس که دل از سادگی تخم تمنا جمع کرد

Оқилонро баҳри ҷамъияти паноҳӣ лозим аст

عاقلان را بهر جمعیت پناهی لازم است

Варна маҷнӯн метавонад дил ба саҳро ҷамъ кард

ورنه مجنون می تواند دل به صحرا جمع کرد

Дар гиреҳи кор туҳидастон намемонад мудом

در گره کار تهیدستان نمی ماند مدام

Қисмат паймона гардад ҳар чаҳ мино ҷамъ кард

قسمت پیمانه گردد هر چه مینا جمع کرد

намешавад як лаҳзаи харҷи чашми гавҳарбори ман

می شود یک لحظه خرج چشم گوهربار من

Ончӣ аз гавҳари тамоми умри дарё ҷамъ кард

آنچه از گوهر تمام عمر دریا جمع کرد

Нест аз ғифлат , хумори чашми Лайлӣ золим аст

نیست از غفلت، خمار چشم لیلی ظالم است

Гирди худ маҷнӯни могар оҳӯонро ҷамъ кард

گرد خود مجنون ما گر آهوان را جمع کرد

Ман ҳамон девонаам каз донаи занҷири ман

من همان دیوانه ام کز دانه زنجیر من

Хирманӣ ҳар каси дарин домони саҳро ҷамъ кард

خرمنی هر کس درین دامان صحرا جمع کرد

Аз дилам ҳар пораи соиби пеши отшпораҳ Эй аст

از دلم هر پاره صائب پیش آتشپاره ای است

Чун тавонам хотири худро зсдҷо ҷамъ кард ?

چون توانم خاطر خود را زصدجا جمع کرد؟