Сабзаи хати дӯд аз он рухсор отшнок кард

سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

Дидаи ойӣнаро ҷавҳари пар аз хошок кард

دیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد

Сарнавишти ҷавҳар аз ойӣнаи хондан мушкил аст

سرنوشت جوهر از آیینه خواندن مشکل است

Он хати нозуки рақамро чун тавон идрок кард ?

آن خط نازک رقم را چون توان ادراک کرد؟

Сар баровард аз замин дар аҳди мо бе ҳосилон

سر برآورد از زمین در عهد ما بی حاصلان

Тухми қорунӣ ки Мӯсои пеши азин дар хок кард

تخم قارونی که موسی پیش ازین در خاک کرد

Абри раҳмат дар даҳонаш гавҳари шҳўори рехт

ابر رحمت در دهانش گوهر شهوار ریخت

Чун садаф ҳар каси дарин дарёи даҳанро пок кард

چون صدف هر کس درین دریا دهن را پاک کرد

Чун наризад аз забони мо сафири дилхарош ?

چون نریزد از زبان ما صفیر دلخراش؟

Чун қалами дарди сухани моро гиребон чок кард

چون قلم درد سخن ما را گریبان چاک کرد

Мазраъ бе ҳосили ман доғ дорад барқ ро

مزرع بی حاصل من داغ دارد برق را

Каҳрабое метавонад хирманамро пок кард

کهربایی می تواند خرمنم را پاک کرد

Чун натарсад дидаи ман аз ғубори хат ӯ ?

چون نترسد دیده من از غبار خط او؟

Зулфи сайёдаш дар ӣнҷои домро дар хок кард

زلف صیادش در اینجا دام را در خاک کرد

Гарчи соиб мечакад оби гуҳар аз калаки ман

گرچه صائب می چکد آب گهر از کلک من

Дом битавон дар ғубори хотирам дар хок кард

دام بتوان در غبار خاطرم در خاک کرد