Завқи расвои марои безори ном ва нанг кард

ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد

Лиззати овораге бар ман заминро танг кард

لذت آوارگی بر من زمین را تنگ کرد

Нест осони синаи равшан кардан аз гирди малол

نیست آسان سینه روشن کردن از گرد ملال

Субҳи дамро бохт то ойӣнаро безанг кард

صبح دم را باخت تا آیینه را بی زنگ کرد

Ашки талхӣ дар бисоташ монад аз барги ҳаёт

اشک تلخی در بساطش ماند از برگ حیات

Ҳар ки чун гули зиндагонии сарфи об ва ранг кард

هر که چون گل زندگانی صرف آب و رنگ کرد

Кӯҳро барқи таҷаллӣ дар фалохан май наад

کوه را برق تجلی در فلاخن می نهد

Кӯҳкан чун сӯрати ширини рақам бар санг кард ?

کوهکن چون صورت شیرین رقم بر سنگ کرد؟

Бар ҷабин мо нахоҳад монад гирди маъсият

بر جبین ما نخواهد ماند گرد معصیت

Баҳр хоҳад сайлро бо хештан икрнг кард

بحر خواهد سیل را با خویشتن یکرنگ کرد

Май барам дар байзаи фӯлод бар ҷавҳари ҳасад

می برم در بیضه فولاد بر جوهر حسد

Бас ки пайкони ситам бар дили нафасро танг кард

بس که پیکان ستم بر دل نفس را تنگ کرد

Ишқ ва шоҳӣ шуд яқини ҳам пила якдигаранд

عشق و شاهی شد یقین هم پله یکدیگرند

Чарх то парвизро бо кӯҳкан ҳамсанг кард

چرخ تا پرویز را با کوهکن همسنگ کرد

Дар ҷаҳон май хости қаҳти шабнами ҷони афканд

در جهان می خواست قحط شبنم جان افکند

Он ки мижгони туро чун меҳри заррин чанг кард

آن که مژگان ترا چون مهر زرین چنگ کرد

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки мегуяд Саид

این جواب آن غزل صائب که می گوید سعید

Бар Роми оҳӯи биёбонро зшўхӣ танг кард

بر رم آهو بیابان را زشوخی تنگ کرد