Оқибати тасхири он симини бадан хоҳем кард

عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد

Чашм чун дастори худро перҳан хоҳем кард

چشم چون دستار خود را پیرهن خواهیم کرد

Домани Юсуф ба дасти пок мо хоҳад фитод

دامن یوسف به دست پاک ما خواهد فتاد

Бар Зулайхои Мисрро байти алҳзн хоҳем кард

بر زلیخا مصر را بیت الحزن خواهیم کرد

Пардаҳои чашм хӯн олудро чун барги гул

پرده های چشم خون آلود را چون برگ گل

Дар гиребони насими перҳан хоҳем кард

در گریبان نسیم پیرهن خواهیم کرد

Пардаи фонӯсро чун боли худ хоҳеми сӯхт

پرده فانوس را چون بال خود خواهیم سوخت

Даст дар оғӯши шамъи симтн хоҳем кард

دست در آغوش شمع سیمتن خواهیم کرد

Умр агар бошад , ғубори даври гирди хеш ро

عمر اگر باشد، غبار دور گرد خویش را

Серумаи чашму абири перҳан хоҳем кард

سرمه چشم و عبیر پیرهن خواهیم کرد

намекашад чавгони мо гӯии саодатро ба хеш

می کشد چوگان ما گوی سعادت را به خویش

Дстбозиҳо ба он себи зқн хоҳем кард

دستبازیها به آن سیب ذقن خواهیم کرد

Нест бе ёрони гуворои бодаҳои чун ақиқ

نیست بی یاران گوارا باده های چون عقیق

Чун Суҳайли ин ҷуръа дар кори Яман хоҳем кард

چون سهیل این جرعه در کار یمن خواهیم کرد

Домани мо каъбаи ҷӯёни хок натавонад гирифт

دامن ما کعبه جویان خاک نتواند گرفت

Ҷомаи эҳромии худ аз кафан хоҳем кард

جامه احرامی خود از کفن خواهیم کرد

Нур хуршедем , наъли сайри мо дар оташ аст

نور خورشیدیم، نعل سیر ما در آتش است

То напиндорӣ ки дар ғурбати ватан хоҳем кард

تا نپنداری که در غربت وطن خواهیم کرد

Чун зғрбт боз гирдем , аз навоҳои ғариб

چون زغربت باز گردیم، از نواهای غریب

Ҳалқаҳо дар гӯши ёрони ватан хоҳем кард

حلقه ها در گوش یاران وطن خواهیم کرد

Ҳар касеро чун қадаҳ даврӣаст дар базми сухан

هر کسی را چون قدح دوری است در بزم سخن

Навбати мо чун расад соиби сухан хоҳем кард

نوبت ما چون رسد صائب سخن خواهیم کرد