Гарчи анфоси гиромии синаи сарф оҳ кард

گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

ӣнқадар шуд донаи худро ҷудо аз коҳ кард

اینقدر شد دانه خود را جدا از کاه کرد

То нигорин шуд замии дасти сабу дар зери сар

تا نگارین شد زمی دست سبو در زیر سر

Дасти арбоби тамаъро аз талаб кӯтоҳ кард

دست ارباب طمع را از طلب کوتاه کرد

Бе видоъи мо сафар кардан на аз одоб буд

بی‌وداع ما سفر کردن نه از آداب بود

Май тавонистеми охири ҳимматӣ ҳамроҳ кард

می‌توانستیم آخر همتی همراه کرد

Баргро пинҳон кунад бисёре бори дарахт

برگ را پنهان کند بسیاری بار درخت

Касрати неъмати забони шукрро кӯтоҳ кард

کثرت نعمت زبان شکر را کوتاه کرد

Рангҳо дар рӯзи равшан май намояди хеш ро

رنگها در روز روشن می‌نماید خویش را

Аз сияҳи кории марои мӯии сифед огоҳ кард

از سیه کاری مرا موی سفید آگاه کرد

Бо хасу хошок , соиби муваҷҷаҳ дарё накард

با خس و خاشاک، صائب موجه دریا نکرد

Ончӣ бо мо содаи лавҳони оби зер коҳ кард

آنچه با ما ساده‌لوحان آب زیر کاه کرد